“Zo, dit was de makkelijkst verdiende gouden medaille voor mij.” Jens van ’t Wout, geplaagd door een pijnlijke lies maar niettemin stralend van oor tot oor, kon er zelf ook hard om lachen. De teleurstelling bij het ‘koersbeest dat altijd wil schaatsen’ over het moeten schrappen van twee belangrijke ritten had hij allang verdrongen. Vanzelfsprekend droeg die nooit verwachte gouden bekroning voor hem en zijn maten in belangrijke mate daaraan bij. Hij had genoten – vooral van het optreden van zijn broer Melle omdat hij die van start tot finish in zijn vizier had genomen langs de ijsbaan – en leek zich niet druk te maken over de kwetsuur.

Het was erin geschoten bij de start van de A-finale op 500 meter van zaterdag, vertelde hij. “Oh, het gaat wel, dacht ik in eerste instantie. Logisch: ik zat vol adrenaline, was nog warm. Alleen bleek het vanmorgen bij het opstaan heel anders. Ik was stijf, wilde wel proberen te racen, maar merkte meteen op de 1000 meter dat het er niet beter op was geworden door een nacht rust. Daarom werd besloten de halve finale te laten schieten, om wat meer tijd te krijgen voor de voorbereiding op de relayfinale.” Dat bood geen soelaas. “Tijdens de warming-up kon ik niet in de goede schaatshouding komen. Opnieuw maar besloten niet te starten om het erger te maken. Ik hoop dat het helpt en ik na het fietstrainingskamp van komende week weer het ijs op kan.”

Het gaf hem moed dat hij ondanks de blessure nog harder rondreed dan zijn concurrenten. “Die Jongun Rim uit Korea lag in een wedstrijd tegen mij een bocht achter, en hij won de A-finale op de 1000. Dat zegt denk ik iets over mijn vorm.” Hij keek direct terug naar de gouden relay, waarin hij zich compleet schor had geschreeuwd bij het aanmoedigen van zijn ploeg.

“Ik moet zeggen dat de jongens me echt verbaasd hebben. Ik weet dat ze heel sterk zijn, alleen heeft Teun heeft nog weinig finishervaring. Daarom is het buitengewoon knap hoe hij in de slotronden iedereen achter zich hield. Pietro Sighel, die is een van de de beste finishers in de wereld. Ik ben onder de indruk van het optreden.”

Teun Boer blinkt uit à la Jens van 't Wout

Teun Boer
De vreugde bij Teun na een zeer geslaagde excercitie op de mannenrelay. | Foto: Orange Pictures

Teun Boer: gediplomeerd 500 meter-piloot in shorttrack. Maar de voorbije maanden heeft hij zich knap omgeturnd tot een perfecte teamrijder die in de relays steeds vaker boven zichzelf uitstijgt. En dat kunnen TeamNL en de staf prima gebruiken op weg naar de Winterspelen.
In Dordrecht beleefde de Nijmegenaar zo’n dag waarop het van de eerste ronde tot op de finishlijn klopte. Hij had een zware taak, als vervanger van Jens van ’t Wout die erom bekend staat dat hij vreselijk goed kan finishen. Boer weet wat hard schaatsen is, maar dat te combineren met tactisch slim rijden is weer een vak apart. Het moet gezegd: de boomlange man deed het voortreffelijk. Terecht noemde hij de wedstrijd een ‘perfecte race’, al komen die doorgaans niet voor in deze tak van sport waar op elke meter ijs iets verkeerd kan gaan.

“Wij hadden veel controle over de rit en bleken voldoende energie te hebben gespaard om er een goed eindschot uit te gooien. Dat was volgens plan: tegen het einde op kop zitten om onze snelheid optimaal te benutten”, aldus Boer, die in spanning zal moeten afwachten of zijn resultaten (of nog meer letterlijk zijn prestaties op het ijs) hem naar Milaan helpen. “Ik ben individueel nog niet voorgeselecteerd. Dus wacht ik af. Er valt genoeg te schaven aan vaardigheden, al heb ik vandaag laten zien dat er als het moet niemand om me heen kan. Letterlijk, hè”, klonk het lachend, als een stiekeme knipoog naar de bondscoach en de Selectiecommissie die moeten beslissen over de vijf kerels tellende selectie die naar Italië mag. Jens en Melle van ’t Wout weten dat ze ertoe behoren op grond van hun uitslagen. Dat geldt ook voor Daan Kos. Voor de overige twee plekken wordt het passen en meten.

Alle uitslagen van World Tour 4 staan hier