De vrouwenkoers in Thialf was zaterdag ongeveer halverwege toen Jade van der Molen het wel mooi vond. De 21-jarige Alkmaarse – tegenwoordig wonend in Heerenveen – ging er gewoon alleen vandoor. ’’Ik voelde me goed en dacht ‘laat ik het eens proberen’. Ik kreeg ook wat ruimte en voor ik het wist had ik een voorsprong van zo’n tweehonderd meter.’’
Van der Molen leek aan het elastiek te hangen bij het peloton. De rijdster van Palet Schilderwerken liep niet verder weg, maar de meute liep ook niet in. ’’Op een gegeven moment had ik inderdaad wel het idee dat ze me lieten bungelen om me uiteindelijk gewoon weer in te halen. Aan de andere kant vertrouwde ik op mijn teamgenoten. Iemand zal daar toch wel controleren en afstoppen, dacht ik. En ik hoopte dat ze me zouden komen halen.’’
Die hulp kwam inderdaad. En op het juiste moment. ’’Ik was echt kapot toen ik Imke Vormeer naar achteren zag komen. Daar was ik zó blij mee. En daarna kwam ook Ineke Dedden nog. Ik kon zo een beetje herstellen en toen we het peloton in de rug keken, kreeg ik nieuwe energie. Dat kleine stukje moest ook nog wel lukken, en ik kwam er inderdaad bij.’’
In de catacomben van Thialf, waar de kleine glaasjes Schrobbeler klaar stonden om de zege van Van der Molen te vieren, stak de beduusde studente bedrijfskunde nog eens de loftrompet over haar ploeggenoten. ’’Die hebben echt supergoed gereden voor mij. Imke, Ineke en Rixt Meijer hebben heel veel werk verricht. Daar ben ik ze enorm dankbaar voor.’’
Dit is het eerste seizoen van Van der Molen bij de formatie van Palet Schilderwerken, nadat ze vorige winter al wat marathons reed voor het Challenge Team. En de Noord-Hollandse die enkele jaren deel uitmaakte van Jong Oranje heeft het goed naar haar zin. ’’Ja, dit is echt een hel leuke ploeg, met veel teamspirit. Het bevalt me uitstekend.’’
Dat ze het vertrouwen al zo snel in het seizoen kon terugbetalen met een zege had ze echter niet verwacht. ’’Nee, het gaat wel lekker, maar aan winnen denk je dan niet meteen. Een podiumplek had ik al mooi gevonden. Maar dan winnen in Thialf en ook nog op deze manier, in je eentje, dat is echt zeldzaam mooi. Ik hoop dat er meer volgen.’’
Het maakt de vraag relevant of Jade van der Molen nu meer een marathonrijdster is of toch nog vooral langebaanschaatsster. ’’Tja, op de langebaan gaat het momenteel eigenlijk niet zo heel goed, terwijl de marathon echt lekker loopt. Ik vind het ook een superleuk spelletje, en als je ergens plezier in hebt, komt succes vaak vanzelf. Met deze overwinning neig ik misschien nu meer naar de marathon, maar ik zet mijn ambities op de langebaan nog niet overboord. Het liefst blijf ik in de combinatie doorgaan.’’