Tuitert deed dat met name om zijn gedachten te ordenen en een idee te krijgen wat het zou betekenen: stoppen. "Het was een poging om te kijken hoe dat zou voelen."
Ook dit seizoen, zeker voor het KNSB Kwalificatietoernooi, pakte Tuitert de brief erbij en bij het KPN NK Sprint in het Olympisch Stadion besloot hij dat het tijd was om het besluit te nemen. "Voor het NK heb ik de brief laten liggen, maar op het NK werd het duidelijk. Ik wilde stoppen", vertelt Tuitert, ook in het Olympisch Stadion.
"Ik had een paar weken wat minder voor de sport geleefd. Ik had af en toe een biertje gedronken, een feestje gevierd. Daar kwam de teleurstelling van het niet halen van een medaille bij. Toen viel de eerste dag van het NK me erg tegen. Ik besefte weer wat een moeite het kost om dat niveau te halen. Ik kan dat wel, maar ik wilde niet wachten tot ik dat niet meer kon."
Al in Sotsji gaf hij aan dat hij twijfelde of hij dezelfde motivatie zou kunnen opbrengen voor andere wedstrijden dan de Spelen. En doorgaan tot Pyeongchang in 2018 was sowieso geen optie. "Ik wist van tevoren al wel dat ik niet nog vier jaar zou doen. Daarvoor waren de afgelopen vier jaar te zwaar."
"Niet dat me het is tegengevallen, het was af en toe zeker zwaar en moeilijk, maar niemand maakt ontwikkeling door als de zon altijd schijnt. Maar ik wilde geen afscheid nemen in frustratie."
Er zijn geen fysieke redenen voor Tuitert om te stoppen met schaatsen. Integendeel, benadrukt hij. "Ik weet dat ik nooit meer harder zal kunnen dan vandaag. Daarom is dit een mooi moment omdat ik het nú nog wel kan. Nu kan ik met een lach op mijn gezicht afscheid nemen."
Daarnaast voorkomt de 33-jarige Tuitert met zijn mededeling dat hij de komende weken telkens opnieuw met de vraag 'ga je stoppen?' geconfronteerd zou worden. "Ik vind het niet zo raar dat het steeds wordt gevraagd. De mensen wilden het weten en ik ook."
Tuitert stopt niet per direct. Hij rijdt de komende weekenden nog de Essent ISU World Cup in Inzell en in Heerenveen. "Een kleine afscheidstournee", stelt Tuitert.
Wat de toekomst brengt weet de olympisch kampioen van Vancouver niet. "Ik zou graag iets met mijn ervaring en liefde voor de schaatssport willen doen, maar eerst maar kijken wat het leven te bieden heeft. Genieten van andere dingen. Ik ben wel vaak bij mijn familie geweest, maar qua gedachten niet altijd."
Als Tuitert terugkijkt op de vijftien jaar dat hij op nationaal en internationaal niveau acteerde, is de uitkomst anders dan hij had verwacht toen hij als achttienjarige in 1999 wereldkampioen bij de junioren werd. "Toen wilde ik wereldkampioen allround worden, het liefst binnen een paar jaar."
"Het is anders gelopen. Het ging met hobbels en met stoten, maar misschien heb ik wel iets veel mooiers gekregen dan ik toen had durven dromen."