De Beloften maakten er in de tunnel van Rotterdam een mooi spektakelstuk van. Veel actie, veel vluchtpogingen. Uiteindelijk lukte het tien mannen een ronde voorsprong te nemen op het peloton, dat even eerder al wat was uitgedund omdat een flinke groep achterblijvers uit koers moest.
Bij die tien leiders zat dus ook Christiaan Hoekstra, maar ook rappe mannen als Bart Hoolwerf en Tijs van der Steen. Niettemin was het geen uitgemaakte zaak dat het op een sprint aankwam. Meerdere rijders gooiden in de finale de knuppel in het hoenderhok.
Christiaan Hoekstra zag het gebeuren. ’’Ik keek het even aan, maar kon dat ook niet te lang doen’’, vertelde hij. ’’Het gaatje naar die mannen moest dicht, maar bij mij was het beste er echt wel af. Uiteindelijk heb ik gegokt en ben er vol naartoe gereden.Dat pakte gelukkig goed uit.’’
Hoolwerf ontbrak in de sprint. Hij liep – in voetbaltermen – in de finale tegen een elleboog aan en gleed uiteindelijk met een bloedneus over de streep. Zonder Hoolwerf was het voor Hoekstra net iets makkelijker om de winst te pakken. Anton Ketellapper en Simon Borsen bleven het dichtst in de buurt. Borsen eindigde daardoor voor de tweede keer op rij als derde.