Enkele dagen voor het WK Allround schuift Antoinette Rijpma-de Jong aan om terug te blikken op de afgelopen twee weken. Het valt meteen op hoeveel rust en zelfvertrouwen ze uitstraalt. De winst op de olympische 1500 meter was voor haar niet alleen loon na hard werken, maar ook het moment waarop ze voelde dat ze helemaal zichzelf mocht zijn. ‘Er is altijd licht aan het eind van de tunnel, durf voor je dromen te gaan’, gaf ze gelijk na het goud mee aan de Nederlandse huiskamers.
Daarmee doelde ze op haar eigen pestverleden, op de dagen dat de duisternis haar leven overschaduwde. “Dit was het eerste interview waarin ik volledig mezelf durfde te zijn. Het was puur. Altijd dacht ik na over wat ik zei, want ik wilde niet dat anderen mij verkeerd zouden begrijpen. Deze boodschap kwam recht uit mijn hart. Ik durfde eindelijk kwetsbaar te zijn, zonder bang te zijn voor de mening van anderen.”
Die boodschap kwam aan in Nederland. “Zoveel mensen hebben gehuild voor de tv omdat ze mijn medaille zo emotioneel beladen vonden.” De Antoinette Foundation, in het leven geroepen om gepeste kinderen te helpen en meer zelfvertrouwen te geven, ontving een stortvloed aan donaties. “Daar stonden vaak persoonlijke verhalen bij. Ik krijg nog kippenvel als ik denk aan een meisje van twaalf dat zei: ‘Je hebt mijn leven gered. Door jou zie ik de zin van het leven in’. Bizar om dat te horen.”
Of een man van 58, die Marijke Groenewoud vorige week bij autopech uit de brand hielp. “Marijke vertelde mij dat hij 58 jaar was en al jaren gepest werd vanwege zijn rode haar. Na mijn goud had hij een filmpje ingesproken voor zijn collega’s en vrienden. Eindelijk durfde hij voor zichzelf op te komen.”
“De impact die mijn medaille heeft is nog waardevoller dan de plak zelf. Het goud is mooi voor mij, maar door de foundation helpt de prijs ook anderen. Er is zoveel geld ingezameld. In het begin vond ik een bedrag van 150 euro al veel, inmiddels zijn er mensen geweest die symbolisch 1500 euro hebben gedoneerd. De verhalen die ze erbij zetten maken het extra bijzonder. Ik ben blij dat ik, door te laten zien waar ik nu sta, impact kan hebben op anderen en ze kan laten zien wat er mogelijk is. Met die bewustwording hopen we veel te betekenen.”
Alleen al het delen van de verhalen kan een opluchting zijn. “Uit schaamte en angst hield ik het voor mezelf. Nu delen anderen soortgelijke gevoelens: ‘Ik durfde er nooit over te praten, maar door jouw verhaal weet ik dat ik er wel mag zijn en kan ik mezelf accepteren zoals ik ben'. Al schrijven ze het alleen op, dan zijn ze het ook even kwijt. Stuur die berichten maar naar mij. Van afstand kan ik er misschien niet veel mee, maar ik kan ze wel handvaten geven. Er zijn enorm veel berichten binnengekomen en ik probeer ze allemaal te beantwoorden.”
Ook Antoinette Rijpma-de Jong zelf is opgebloeid. Al jaren vertellen de geliefden om haar heen dat ze perfect is zoals ze is, inmiddels straalt ze zelf ook dat vertrouwen uit. “Milaan was voor mij een opeenstapeling van mooie momenten. Coen (Rijpma, haar man, red.) die naar mijn ouders sprintte, hoe ik met mijn vlag voor mijn familie en vrienden stond. Zij hebben altijd in mij geloofd en deze weg met mij afgelegd. Heel bijzonder om dit met hen te vieren. Er is in Milaan veel van me afgevallen. Na alle tegenslagen viel het eindelijk mijn kant op.” Het werd een ode aan kwetsbaarheid.
