Amerikaanse kleerkasten blokkeren de deur naar de wc in de buurt van de mixed zone, waar een persleger klaarstaat om koningin Jutta te ontvangen. Dat duurt nog even, omdat er kennelijk ook tv-verslaggevers uit donker Afrika, van de Seychellen en nog een handvol exotische plekjes op uit zijn gestuurd om wat woorden te vangen van de schaatsdiva. En hoewel praten met media niet per se een geliefde bezigheid is van de Westlandse, neemt ze zowaar nu alle tijd om over haar belevenissen van deze maandagavond 9 februari 2026 te vertellen. Het is ook wel iets, als je je plotseling in de hemel waant, na een oogverblindende, olympisch goud winnende sportprestatie te hebben geleverd, terecht door haar trainer Kosta Poltavets als een kunstwerk omschreven.
Oh ja, die mannetjesputters van de vorige alinea: dat zijn de ‘veiligheidsvrienden’ van de boksende YouTuber Jake Paul, de verloofde van Jutta, die hoognodig een plasje moet plegen, terwijl hij al bijna twee uur niet in de buurt is geraakt van zijn blonde ijsfee. Dat is-ie niet zo gewend, want meestal wijken alle deuren of obstakels als hij zich aandient. Maar zie, na het legen van de blaas, ziet Paul zijn kans schoon en krijgt hij toegang tot de ruimte van de journalisten. Jutta is gewaarschuwd dat haar geliefde zich achter de dunne scheidingswand tussen cameraploegen en het geschreven journaille bevindt. Seconden later wordt er geknuffeld waarbij er bijna meer vonken van dat tafereel knallen dan eerder op het ijs, en toen was het een spektakelstuk van jewelste.
Terug naar de arena, het eigenlijke toneel van deze Spelen, waar de derde dag van het langebaantoernooi op een heerlijk feest is uitgedraaid. Niet geheel onverwacht, het weergaloze een-tweetje van Jutta (moet haar achternaam voortaan nog worden genoemd?) en Femke Kok op de 1000 meter, maar daarom niet minder mooi. Het is een show geweest met alle denkbare ingrediënten die een fan en een neutrale toeschouwer moet hebben bekoord. Vanuit Hollands perspectief heeft er een extra pikant randje aangezeten, vanwege het eigenaardige gedrag dat Jutta in de dagen voorafgaand (en feitelijk al meer dan een jaar) vertoonde. Het constante weigeren te praten met de pers leidde twee dagen terug tot een explosieve situatie, met de daarbij komende druk bovenop de spanning die een grote wedstrijd al met zich meebrengt.
Het heeft haar niet gedeerd. Net zomin dat Jutta tijdens de race van de leg is geraakt door de ongelooflijke tijd die Kok op de klokken bracht in de dertiende rit van de avond (1.12,59). De golven van ontzetting, verwondering en enthousiasme spoelden op dat moment als het ware door het stadion dat tot de nok toe gevuld was met de kleur oranje. Zou Jutta dit varkentje nog kunnen wassen? Het antwoord hoeft niet langer te zijn: JA.
En hoe. Via een shock-achtige 17,68 als opening vloog ze na de eerste ronde in 26,10 seconden (het snelste ooit door een vrouw) langs het elektronisch oog op de streep, om zoals de schaatswereld van haar is gewend de tweede omloop net zo hard door te trekken. Daar rolde een eindtijd uit van 1.12,31, vanzelfsprekend een olympisch record, maar ook ruim onder de wereldtijd van Kok (1.12,59). Een missie die vier jaar terug op de sfeerloze (door corona verpeste) Winterspelen in Beijing was begonnen, was volbracht. Inderdaad, op grootse wijze. Overigens zonder een tel bedreigd te worden door de plaaggeest van 2022 (Miho Takagi) die met brons best tevreden mocht zijn.
Jutta begreep het wel toen ze over de streep uitreed, ze kon het alleen niet bevatten dat ze erin was geslaagd het haast onmogelijke klaar te spelen. Ze greep naar haar hoofd, ze voelde de tranen vloeien, ze merkte waarschijnlijk ook dat dat grote lijf van haar overal schreeuwde van de verzuring, maar het kon haar niets meer schelen. Haar ogen zochten de juichende toeschouwers en bij het passeren van de hoofdtribune waar koning Willem-Alexander en koningin Maxima hun handen blauw klapten van bewondering, vond ze die van de excentrieke miljonair die haar hart heeft veroverd, omringd door vader Ruud, moeder Monique en de twee zussen Merel en Beaudine. Jutta’s geluk kon niet op.
Er is veel meer gebeurd in de twee uur tussen het uittrekken van de schaatsen, het vieren van de zege met coaches en andere begeleiders, de huldiging en het volkslied. Jutta heeft de hele wereld bijgepraat over de beste schaatsrace die ze heeft gereden. Geen tel is die dikke, gouden schijf met lint om haar nek onberoerd gebleven. Honderdduizend gedachten dansen door het hoofd. Ze ratelt van zichzelf al zo akelig vlug, het tempo wordt nu ze eindelijk de voornamelijk Nederlandse sportschrijvers van tekst voorziet een tandje of drie opgevoerd. Want het is duidelijk dat ze weg wil, het succes delen met haar familie en vrienden.
Oké, goed dan, de sprint die ze inzet, gaat als volgt: “Ik heb niet veel gedacht aan wat ik voelde. Ik dacht, dat voel ik daarna wel, ik ga niet veel nadenken wat ik voel. Ik blijf gewoon doorgaan. Geen tijd te verliezen. Jaren geleden heb ik mezelf een doel gesteld, dat groot was. Het enige dat ik nu kan doen is gewoon super goed rijden. Dat zat in mijn hoofd. En dat heb ik gedaan. Dat resulteert in iets super moois.
“Volgens mij heb ik nooit zo veel druk gevoeld als vandaag. Maar onder druk ga ik beter, dat zeg altijd. Femke had zo’n harde tijd dat ik ook heb gedacht als dat de snelste tijd is en ik kan niet harder, dan is dat wat het is. Ik was nóg sneller. Zo bijzonder. Ik heb bewezen dat ik de juiste keuze heb gemaakt, die veel mensen niet hebben begrepen. Ik geloof dat ze dat wel doen nu ze die medaille zien. Het is een jaar geweest van ups en downs. Ik ben een aantal keer van de fiets gevallen. Ik ben op het ijs gevallen, zelfs deze week op de training nog. Dat zijn lastige dingen waar je je elke keer overheen moet zetten. Dat lukt me, keer op keer omdat ik mentaal heel sterk ben. Ja, dit is iets waar ik de rest van mijn leven op kan terugkijken.
“De toekomst? Daar ben ik nu niet mee bezig. Ik ben eerst nog even aan het beseffen dat ik olympisch kampioen ben. Daar denk ik over na. En ook aan het feit dat ik over een paar dagen nog een 500 meter heb...”
De uitslag van de 1000 meter staat hier
