Hoe is het afgelopen jaar voor jou geweest?
“Dat is een lang verhaal,” verzucht Hendriks. “De winter ervoor ging het al voor geen meter, maar aan de resultaten zag je het niet zo goed. Ik voelde me eigenlijk na het WK in Taiwan op het ijs niet erg goed. Voor mijn gevoel kon ik niet meer doen wat ik eerder wel kon.”
“Na die winter had ik de hoop dat het op skeelers beter zou gaan, maar na een paar wedstrijden kreeg ik door dat dat ook niet zo was. Voor het NK begin juni dacht ik ‘ik pak die nog mee en daarna neem ik rust’. Zo gezegd, zo gedaan. Ik heb het daarna nog een paar keer geprobeerd en ben toen gestopt omdat het echt niet lekker ging. Kwam samen met Frank Fiers tot de conclusie dat er meer aan de hand was en dat ik rust nodig had. Ik was te moe.”
Ben je overtraind geweest?
“Ja. Ik denk het wel. Niet per se door fysieke training, maar door de combinatie van coschappen en trainen. Te veel tegelijk willen doen eigenlijk.”
“Als je je been breekt dan weet je dat dat na zes weken wel weer goed is. Maar met zoiets is dat lastiger. Het eerste half jaar zat er helemaal geen verbetering in. ‘Misschien is het wel zinloos om te hopen dat ik terug kan komen op niveau en misschien moet ik dat niet willen,’ dacht ik. Ik werd er chagrijnig van. Als ik zin had om te gaan skeeleren ging het zo slecht en was ik zó moe. Schaatsen en skeeleren is iets waar je je energie in kwijt kan en als je dat ook niet meer kan… Dan baal je echt dat het niet meer gaat.”
Hoe keek je naar de successen van je ploeggenotes bij Team MKbasics.nl?
“Weet je wat het is, in de zomer had ik nog het idee dat ik in de winter nog terug kon komen. Dan ben je er ook wel mee bezig en kreeg ik er wel wat van mee. Maar een maand voor het winterseizoen had ik nog helemaal niet getraind en kon ik nog helemaal niks. Toen had ik wel door dat ik dat seizoen ook niet ging rijden.”
“Dan ga je bezig met je eigen dingen, zoals studie. Natuurlijk vond ik het leuk voor die meiden dat het goed ging, maar ik kreeg daar niet heel veel meer van mee. Ik had niet elke zaterdag zin om de wedstrijd te zien en te balen.”
Wat zijn je plannen nu?
“Nu gaat het eindelijk wat beter, ik kan weer een beetje trainen. Ik heb eindelijk het vertrouwen dat ik weer terug kan komen. Voor het inline-skaten ben ik niet op tijd fit genoeg. Ik wil deze zomer gebruiken om weer een normaal schema te kunnen doen en dan in de winter weer wedstrijden te rijden. Ik krijg in mijn studie ook wel de ruimte, kan af en toe een blok vrij krijgen van om te trainen of te herstellen. Eerst had ik coschappen, daarna gelijk training en was ik eigenlijk nooit meer thuis. Naar het ziekenhuis, eten, training, naar bed. En dan de volgende dag weer. Dat wil ik niet meer, denk dat het daar fout ging.”
Waarom Ziuz?
“Ik had afgelopen winter niet heel veel contact meer en er was bij MKbasics.nl gewoon nog plaats in het tweede team. Vorige zomer ging Merel (Bosma) naar MKbasics.nl omdat ik niet helemaal fit was. Ze wilden me wel houden in Steigerplank. Maar toen kwam ik erachter dat ze niet doorgingen met het tweede team, en was het gauw klaar. Voor het hoofdteam heb je met mij gewoon nog te weinig zekerheid. Ik had ook niet een heel erg goede klik meer met die meiden, dus ben zeker blij met dit nieuwe team!”
Dus nu samen in de ploeg met je zusje Chantal.
“Ja, en ik vind het superleuk dat ik weer met mijn zusje rijd. Dat is wat we sowieso wilden. De ploegleiders hadden er ook wel vertrouwen in en wilden me wel een kans geven. Dat is heel fijn.”