Twee ronden voor het einde moest Hekman namelijk vrezen dat hij en zijn ploeggenoten van Van Werven de slag hadden gemist. Ergens ver voor hen reed Simon Schouten, en de taaie Noord-Hollander wekte niet de indruk dat hij zich in het laatste deel nog zou laten inpakken. "Ik dacht inderdaad dat we ernaast zouden grijpen", erkende Hekman. "Maar op dat moment zag ik Jan Maarten Heideman onderdoor komen. Die zat eerder al helemaal kapot, maar toch pakte hij nu weer de kop en begon enorm te sleuren. Ongelooflijk. Die man is veertig, maar hij heeft negen levens. En hij heeft ze vandaag allemaal gebruikt."
De oude vos Heideman was uiteindelijk de sleutel tot succes voor Hekman. Onder aanvoering van de Oldebroeker slonk het gat met de moegestreden Simon Schouten snel. Toch duurde het tot de laatste kilometer voordat de Andijker echt werd ingerekend. "Hij was ongelooflijk taai", sprak Hekman vol bewondering. "We reden echt volle bak door, maar kwamen nauwelijks dichterbij. Tot Heideman ging sleuren."
Terwijl Hekman het middelpunt van de aandacht was, stond even verderop diezelfde Simon Schouten uit te hijgen. De rijder van Primagaz/Telstar had een enorme inspanning geleverd, reed dik twintig kilometer alleen op kop, maar stond uiteindelijk met lege handen. Schouten haalde de schouders op. "Je weet dat dit kan gebeuren", toonde de Noord-Hollander zich realistisch. "Ik heb ervoor gereden en het gat werd op een gegeven moment best wel groot. Maar je weet eigenlijk dat die jongens gaan komen. Het is niet anders."
Schouten weet in ieder geval wel dat hij in orde is. Voor de winnaar van de Alternatieve Elfstedentocht van vorig jaar is dat een prettige wetenschap met het oog op de editie van volgende week.
De vlucht van Schouten was eigenlijk het enige dat deze dag niet in het scenario van Van Werven paste. De ploeg wilde wel wat speldenprikken toestaan, maar verder op subtiele wijze de koers controleren om ze in de finale de grote troef Hekman te spelen. "Schouten had niet zo ver mogen komen, maar verder hebben we het inderdaad prima gedaan", erkende Hekman. Dat in de beginfase Sam Boon tientallen kilometers lang alleen weg was, maakte niet zoveel uit. "Willem Hut hield dat aan de kop van het peloton goed in de gaten. We zorgden er wel voor dat Boon geen echt gevaar ging vormen."
Op het deze dag weer ouderwets zonovergoten bergmeer lag het tempo wel zo hoog dat er een redelijk slagveld ontstond. Vele mannen moesten de kop van de koers laten gaan, waardoor een select gezelschap overbleef. Daarin moest Hekman in de finale afrekenen met mannen als Rob Hadders, Jouke Hoogeveen en Frank Vreugdenhil. "Ik was vooral beducht voor Vreugdenhil. Die reed prima vandaag en is gewoon snel in de sprint. Uit mijn ooghoeken zag ik volgens mij ook Rob Hadders nog komen, maar ik was sterk genoeg om ze achter me te houden", vertelde Hekman, die eenmaal over de streep weer ouderwets zijn spierballen kon kussen.
Maar met één zege op zak is de Weissensee 2014 voor Hekman nog niet geslaagd. Daarover liet de hulk uit Hardenberg geen misverstand bestaan. "Er komt nog een heel mooi ONK aan. Dat wil ik ook graag winnen." Die prijs mocht Hekman al eens eerder bijschrijven, maar destijds vertoonde hij niet zo’n overmacht als dit seizoen, waarin hij de zeges aaneen rijgt. In dat ONK zal hij wel moeten afrekenen met Arjan Stroetinga, de sprinter van BAM die zaterdag met zijn hele ploeg afwezig was. "Laat maar komen", sprak Hekman. "Er staat nog een rekening open."