In het peloton zaten grote namen als wereldkampioen Crispijn Ariëns, Koen Verweij, Gary Hekman en de Ecuadoriaan Jorge Bolaños, die in 2010 tweede was op het WK marathon. Kopgroepen genoeg, maar toen Harink en Hut waren ontsnapt keken de toppers vooral naar elkaar.
Een achtervolging van Gerwin Smit, met Rick Smit (Van Werven) mee als controleur, werd teniet gedaan toen het peloton begon te jagen, maar dat gebeurde te laat. Klassementsleider Gary Hekman (Van Werven) legde beslag op de derde plek.
"Tot de laatste ronde geloofde ik niet dat ik kon winnen", zei Harink. "Ik ben als junior naar deze ploeg gehaald en dan moet je bewijzen dat je dat waard bent. Ik was supernerveus en ook nog niet fit. Misselijk, al een paar dagen buikloop. Maar in de wedstrijd voelde ik dat niet meer vanwege alle adrenaline. In de finale kon ik het uitspelen omdat Crispijn Ariëns op weg naar ons was. Als je tweede wordt, heb je verloren."
Dat vond Hut ook. "Je doet het voor de overwinning, niet voor een tweede plek", aldus de rijder van Telstar/Timmerman, die zijn laatste marathon won in 2012 in Almere. Hut moest constateren dat Harink nauwelijks overnam. "Misschien was dat te begrijpen met de hele Van Werven-ploeg achter zich, maar ik vind dat als je prijzen wilt pakken, je ervoor moet rijden. Op deze manier wil ik niet koersen. In het begin hadden we een kansrijke kopgroep met een aantal jonge rijders, waarin iedereen zijn kopwerk deed behalve de Van Wervenrijders."
Verweij, bruin van een verblijf op Ibiza en welwillend poserend voor foto’s met kinderen, eindigde als zesde in zijn eerste inlinewedstrijd van dit seizoen. "Rijders als Mark Horsten en die rijder uit Ecuador zijn sneller dan ik, maar ze proberen het niet. Van Werven is hier op volle sterkte, tot nu toe winnen ze alles. Christijn Groeneveld en ik zijn maar samen, maar toch gebeurt het niet en wint er een knecht."
Ariëns ondervond dat iedereen let op een wereldkampioen; hij kwam niet weg en moest het doen met de negende plek.