De routinier bleef woensdag de Canadees Denny Morrison vier honderdsten voor. Michel Mulder kreeg als eerste Nederlander zijn tweede medaille. De sprinter kreeg brons omgehangen na zijn eerdere goud op de 500 meter.
De twee medailles betekende de negende en tiende keer eremetaal voor Nederland. Met het zilver van Ireen Wüst en Margot Boer op de 1000 meter bij de vrouwen komt het totaal op twaalf, een record voor de Spelen.
Bij de mannen pakte Nederland acht van de negen medailles. Vrijdag hebben de schaatsers een rustdag en zaterdag is de 1500 meter voor mannen.
De ceremonie op het grootste podium van het olympisch park beviel Groothuis wel. "Het was heel mooi en echt bijzonder om op deze manier een medaille te krijgen. Dit is wel wat anders dan een NK of WK. Er staat veel volk", aldus de rijder van BrandLoyalty.
Groothuis realiseert zich langzaam wat hij gepresteerd heeft. "Het bezinkt al wat meer, al is het nog steeds gek. Ik ben al zo lang bezig met schaatsen en opeens ben ik olympisch kampioen. Dat blijft heel apart."
De afgelopen nacht kon Groothuis maar moeilijk de slaap vatten. "Ik ging om 1 uur al naar bed, maar meer dan twee uur slaap is het niet geworden. Ik was gewoon helemaal hyper."
Groothuis zag vlak voor zijn ceremonie het recordaantal medailles van Nagano 1998 verbroken worden. "Dat is wel bijzonder, al was het toen vijf keer goud. Dat gaat nu ook wel lukken, want op de ploegenachtervolging is twee keer goud bijna zeker."
"En op de tien kilometer moeten ze echt alledrie vallen, willen we geen medaille halen. Natuurlijk laten een aantal buitenlanders het afweten, maar ons niveau is gewoon hoog. Hopelijk gaan de buitenlanders erin mee. Daar heb ik wel vertrouwen in."
Mulder heeft wel een verklaring voor de goede prestaties van Nederland. "We hebben bijna elk weekend een Olympische Spelen omdat we zo hard moeten rijden om hier überhaupt te mogen staan. Dat helpt natuurlijk. We hebben al een keer met de rug tegen de muur gestaan om ons te plaatsen."
"Aan de andere kant werd er ook vaak gezegd dat we te veel selectiemomenten hebben en dat de Amerikanen zo hard kunnen schaatsen op de goede momenten. Laten we er nu maar even van genieten dat we nu allemaal zo goed zijn, want voor je het weet is er weer iemand die alle prijzen voor ons wegkaapt."
Groothuis is het eens met die lezing. "Vlak na de millenniumwisseling was Nederland ook oppermachtig en toen kwamen Shani Davis en Chad Hedrick opzetten en was er een paar jaar paniek. Toen werden de Amerikanen een keer 1, 2, 3 en 4. Dat kan zo weer gebeuren."