Het leidde tot enkele verbaasde blikken in de schaatswereld. Niet Bart Hoolwerf, Chris Huizinga of Marcel Bosker werd aangewezen voor de olympische mass start, maar de revelatie van het Olympisch Kwalificatietoernooi: Stijn van de Bunt. Met de ervaren Bergsma heeft dit duo de grootste kans op een medaille, aldus de selectiecommissie.
Zondagmiddag gaf een blik op het scorebord in eerste instantie echter weinig vertrouwen in de nieuwe tandem. De 39-jarige stayer finishte als elfde, zijn achttien jaar jongere metgezel vond zijn naam terug op de negentiende plek. Toch was Bergsma tevreden, want het doel van het Nederlandse duo was niet het winnen van de wedstrijd in Inzell, maar het veroveren van het eindklassement. Dat lukte, al was het verschil met de Italiaan Andrea Giovannini uiteindelijk slechts vier punten (227 om 223).
“Het is leuk om de eindoverwinning te pakken, mijn eerste op de mass start. Vandaag was het een schaakspel met Giovannini en Swings, waarbij Stijn goed werk verrichtte”, oordeelde Bergsma bij de NOS.
Door zijn twee zeges van deze winter is de Fries de belangrijkste troef namens Nederland in Milaan. “Dat hoeft helemaal niet”, weersprak Bergsma. “Ik heb twee wedstrijden gewonnen, waardoor ik aldoor in de gaten gehouden word. Daar kan Stijn straks van profiteren. Als hij in een kansrijke kopgroep rijdt of alleen vertrokken is, dan moet hij voor Nederland de medaille binnenhengelen. De mass start is onvoorspelbaar.”
Onvoorspelbaar, dat stempel hoefde niet op de race van de vrouwen gedrukt te worden. De laatste halte voor Milaan kende weinig ontsnappingspogingen, waardoor Marijke Groenewoud en Bente Kerkhoff de wedstrijd gemakkelijk konden controleren.
Nog wel een opvallend moment twee rondes voor het einde. Groenewoud vroeg aan de twee raadgevers langs de kant - bondscoach Rintje Ritsma en Jillert Anema - of Kerkhoff vlak achter haar plaats moest nemen. Vaak trekt haar compagnon de sprint aan, terwijl gewiekste schaatsers als Ivanie Blondin en Francesca Lollobrigida vechten om de positie achter Groenewoud. Deze keer werd Kerkhoff als afweerschild gebruikt, waardoor haar ploeggenoot vrijuit kon sprinten. Afgetekend won Groenewoud de race, maar ze miste op een haar na de eindezege in de World Cup. Die eer en het bijbehorende geldbedrag gingen naar de Amerikaanse Mia Manganello.
Kerkhoff na afloop: “Vandaag wilden we onszelf niet in de kaarten laten kijken voor Milaan, dus probeerden we op deze manier te winnen en het klassement binnen te halen. Dat laatste lukte helaas net niet, maar de dagzege is ook mooi.”
