"Ik kon geen kant meer op", zegt Dijkstra, die zich bij het ingaan van de bocht des onheils in een peloton van vier rijen dik bevond, tegenover schaatsen.nl. "Normaal als je valt sta je gelijk op en ga je door, maar nu wist mijn lichaam al dat dat niet mogelijk was."
"Ik wilde op dat moment vooral de baan verlaten voor de andere rijders", vervolgt hij. De eerste tien minuten na zijn val leek de pijn mee te vallen, maar eenmaal aangekomen bij de medische hulp werd hij 'toch behoorlijk dizzy'. "Ze hebben me gespalkt en ik ben daarna afgevoerd naar het ziekenhuis."
Na een fotosessie tijdens het twee uur durende ziekenhuisbezoek bleek er niets gebroken te zijn. Dijkstra's schouder werd gezet en zijn kin kreeg zeven hechtingen. "Ik heb bijna de hele nacht wakker gelegen", vertelt hij.
Toch besloot Dijkstra het de volgende ochtend alweer te proberen op de skeelers. Op de tweede dag van de WK stond namelijk zijn favoriete onderdeel, de punten/afvalkoers op het programma. "De fysio en een aantal andere mensen verklaarden mij voor gek, maar ik heb niets te verliezen, dus waarom ook niet?"
Toch werd na een paar rondjes inrijden duidelijk dat deelname vandaag onmogelijk zou zijn. "Ik kan mijn arm nauwelijks bewegen. Ik baal enorm, omdat ik nu niet heb kunnen laten zien waar ik de afgelopen maanden keihard voor heb getraind", zegt hij. "Ik ben nog nooit zo fit en sterk geweest als nu. En hierdoor kan ik me nu helaas niet meten met de rest van de wereld."
De volgende afstand waar hij mogelijk in actie komt, zal gereden worden op het wegparcours. "Over drie nachtjes gaan we zien of ik mijn arm goed kan gebruiken. Dan ga ik starten en anders niet."
De doelen van Dijkstra lagen vooral op het piste-toernooi, maar met de wegwedstrijden voor de boeg, vindt hij deelname het belangrijkst. "Het zou mooi zijn als ik nog een afstand kan rijden." Tot die tijd zal Dijkstra zich ook niet vervelen. "Ik heb te veel energie om in bed te liggen. Dus ik ben aanwezig om mijn teamgenoten aan te moedigen en mooie wedstrijden te kijken."
Want, los van zijn blessure bevalt Taiwan hem prima. "Het is hier mooi hoor!", luidt het. "Lekkere tropische temperaturen en het hotel is top. Ook het eten is super", besluit hij. "Tachtig procent is vis en gelukkig houd ik daarvan."