De wens van Ter Haar voor twee extra wedstrijden zal echter niet in vervulling gaan. Aan de deelnemersaantallen bij de marathonfinale was namelijk te merken dat het schaatsseizoen rap naderbij komt. Enkel de echte liefhebbers waren in het Gelderse dorp van de partij, al maakten zij er wel een aantrekkelijke wedstrijd van.

De mannen van De Haan Westerhoff, met naast Ter Haar de gebroeders Ronald en Christian Haasjes, hadden met snode plannen het zomerijs in Thialf verruild voor de skeelers. Met resultaat: de list om Ruben Ligtenberg uit de leiderstrui te rijden pakte precies zo uit als gepland. Waar Christian twee rondjes voorsprong en de zege pakte, wist Ronald het klassement veilig te stellen. Christian pakte zelfs nog de tweede plek in het klassement mee, mede omdat Ligtenberg door een val nul punten scoorde. Het Haasjes-feest werd compleet gemaakt door broers Joël en Jurrian, die in Oldebroek als tweede en derde finishten.

In dat alles was Voor Ter Haar bij zijn terugkeer in competitie een knechtenrol weggelegd. “Deze zomer heb ik door de blessure heel anders benaderd in de periodisering”, legde hij uit. “Op die manier werd ik ook wat rustiger in mijn hoofd. Ik heb meer krachttraining gedaan en pas op het moment dat ik weer naar buiten kon heb ik de duurtraining weer opgepakt. In het begin was ik ook meer aan het bewegen dan aan het trainen. Voordat ik dat weer kon was ik echt een aantal weken verder.”

Luc ter Haar in actie in Oldebroek
Ter Haar bleek in koers behendig als altijd.

Nog altijd voelt Ter Haar de gevolgen van zijn crash. De metalen pinnen in zijn elleboog zitten vlak onder de huid en zorgen voor pijnscheuten en irritatie. Het liefst wil hij dan ook zo snel mogelijk weer onder het mes, maar voor het zover is wacht eerst het schaatsseizoen.

Ter Haar wil meteen bij de eerste wedstrijd weer meedoen om de knikkers en dat was ook exact de reden voor zijn verschijning in Oldebroek. “Het NK Marathon kwam gewoon veel te vroeg", stelt hij. "Daarom wilde ik vandaag hoe dan ook rijden. Mijn doelen liggen niet aan het begin van de winter, maar het liefst wil ik er wel meteen staan.”

De conclusie na een middagje sleuren in het peloton was gelukkig gematigd positief. “Op het ijs merk ik tijdens de trainingen dat ik de hardheid nog mis, en dat was vandaag ook weer zo. Het is goed genoeg voor nu, maar het moet nog veel beter.”

Schilder stelt klassement veilig

Door het geringe deelnemersaantal mochten de vrouwen in Oldebroek gelijktijdig starten met de mannen. Op het 800 meter lange parcours in het hart van het dorp zorgde dat gelukkig niet voor problemen en net als de mannen reden ook de vrouwen een aanvallende wedstrijd.

Sofia Schilder, Jet Fransen en Amber van der Meijden wisten gedrieën een ronde voorsprong te pakken op het peloton. De drie staken ver boven de rest van het veld uit en het peloton nam dan ook al snel genoegen met de strijd om plek vier. De drie koplopers lieten zich in de slotfase afzakken om zichzelf genoeg ruimte te geven voor de sprint. Van der Meijden kwam licht twijfelend met de handen omhoog over de streep, maar na bestudering van de fotofinish bleek dat ze terecht juichte. De Zuid-Hollandse versloeg Fransen met een paar wielen verschil. Met een derde plaats stelde Schilder de eindzege in het marathonklassement veilig.

Luc ter Haar voor de wedstrijd in Oldebroek
Even bijkletsen met de jury voorafgaand aan de wedstrijd.

Dat Ter Haar niet als enige in de ploeg voor resultaten kan zorgen, stelt hem daarbij enigszins gerust. “De jongens rijden allemaal zo verschrikkelijk hard. Dan is de confrontatie soms net wat groter als je zelf wat minder bent. Gelukkig geeft het voor mij wel wat rust voor het begin van de winter. Mocht het zo zijn dat ik er nog niet helemaal ben, weet ik dat zij er sowieso wel goed voor staan.”

Hoewel de zomer voor de 31-jarige rijder grotendeels in het water is gevallen, is het enthousiasme richting de winter onverminderd groot. De liefde voor de wieltjes is er echter ook nog steeds, al is zijn focus de laatste jaren steeds meer op de schaatsmarathons komen te liggen. Van enige vorm van spijt over zijn optreden op het NK Baan is dan ook geen sprake. “Oh nee, helemaal niet! Het is gewoon zuur hoe het is gelopen. Op het moment dat je er met schaafwonden vanaf komt, sta je de volgende dag weer aan de start. Dat had ook gewoon gekund. Het is gewoon te mooi om met Ronald en Christian die wedstrijden te rijden.”