In de aanloop naar het EK zorgde de boycot van Jan van Veen, coach van Koen Verweij, voor ophef. Hij laat de wedstrijd links liggen uit onvrede over het politieke klimaat in Rusland en met name de situatie rondom MH17.
Bij de persconferentie vooraf was van de opwinding die Van Veens uitspraken aanvankelijk teweeg hadden gebracht weinig meer merkbaar. Andrej Vahutin, vicevoorzitter van de Russische schaatsbond, had vlak na het nieuws van de boycot nog gedreigd met diskwalificatie van de Nederlanders, maar zijn collega Ksenia Shantseva toonde zich in Tsjeljabinsk een stuk diplomatieker en wuifde politiek spanningen weg. “We hadden over de boycot gehoord, maar we zijn geen overheidsinstantie dus proberen we neutraal te blijven en zo goed mogelijk de competitie te organiseren.”
Ook Christian Breuer, atletenvertegenwoordiger in de ISU-commissie, legde uit dat het voor de meeste betrokkenen de politieke situatie niet van belang is.
“Ik kan het vanuit het perspectief van de sporter vertellen: zij zijn internationaal georiënteerd. Ze zijn 250 dagen per jaar onderweg, in andere landen. En ze zijn zich heus bewust van politieke omstandigheden, maar hebben hun eigen manier om met elkaar om te gaan: via de sport.”
Wat overheerste in de stad in de Oeral was vooral trots. Trots dat Tsjeljabinsk na de World Cup in 2011 in 2015 het EK mocht organiseren en trots dat de stad die in 2013 werd getroffen door een exploderende meteroïde weer op de been is. Bij die explosie liep ook de ijsbaan veel schade op.
De schade aan het ijsstadion, dat met de naam Bliksem van de Oeral naar oud-schaatsser Lidia Skoblikova is vernoemd, was groot, maar werd in de maanden erna snel hersteld. Voor Shantseva is het daarom een goed teken dat Tsjeljabinsk het EK kan en mag organiseren. “We hebben het opgebouwd uit de ruïne”, sprak ze beeldend, “en we hopen dat we in de toekomst ook een WK Afstanden of WK Sprint mogen organiseren.”
Het schaatsen is buitengewoon populair in de stad. Er zijn ongeveer 1500 beoefenaars in Tsjeljabinsk (een stad van ruim een miljoen mensen), wat naar internationale maatstaven veel is. In een stad als Berlijn doen slechts tussen de vijftig en honderd mensen aan schaatsen.
De kaarten voor het EK vlogen in het sportgekke Tsjeljabinsk dan ook weg. In het stadion is plek voor 4000 mensen, maar bijna 15.000 mensen meldden zich voor de kaarten. En daarmee is de trots van de organisatie wel terecht.