Het was intussen zes weken geleden dat Hoolwerf het telefoontje met het slechte nieuws had gekregen. Zes weken terug dat hij wist dat die ene dag in februari niet zijn gedroomde debuut op het olympisch ijs zou zijn. En hoewel hij terug kon vallen op de marathonwedstrijden voelde het al die tijd toch een beetje dubbel, sprak de rijder die zich de afgelopen vier jaar inzette om startplekken binnen te halen voor Nederland en de oranje equipe een goede uitgangspositie te verschaffen voor de spelen.
Dat wilde natuurlijk niet zeggen dat Hoolwerf de overwinning van zijn vaste partner in crime op de mass start niet had gezien. “Natuurlijk heb ik gekeken. Ik blijf liefhebber van de sport. Het was een heel bijzondere mass start, en dat hoort er ook bij. Het kan heel spannend zijn, of niet. Het kan heel moeilijk zijn, het kan heel makkelijk zijn, maar hij heeft wel een gouden medaille en dat vind ik heel mooi voor hem.”
Zelf had hij de knop vrij gauw omgezet, sprak hij in Breda. “Maar ik zou liegen als ik zou zeggen dat het vandaag geen lastige dag was”, zei hij erachteraan. Aan allerlei ‘wat als’-scenario’s wilde hij zich echter niet wagen. “Je kunt altijd fantaseren over wat had kunnen zijn, maar dat zijn toch luchtkastelen. Dan ben ik liever bezig met de dingen die ik wel in de hand heb. En een daarvan is marathons winnen met de ploeg.”
“Er kwamen ook nog genoeg marathons aan na dat telefoontje, en na vandaag nog vier. We hebben de ambitie uitgesproken om de laatste wedstrijden zoveel mogelijk te winnen en daar zijn we tot op heden goed mee bezig”, klonk het vervolg. En dat klopt. Naast de zege van Hoolwerf was immers vorige week in Heerenveen Jorian ten Cate ook al de beste in de sprint.
In Breda ging daar een zware koers aan vooraf. “Royal A-ware begon vanaf de start met demarreren en De Haan Westerhoff deed daar graag aan mee. Ik voelde me goed: ik ben een paar keer meegeschoven en probeerde ook om zelf weg te komen. Vrij snel had ik ook wel in de gaten dat het vandaag best lastig zou zijn om met een klein groepje weg te komen. De energie raakte uit het peloton en toen moest ik focussen op de sprint. Jorian had aangegeven dat hij niet honderd procent scherp was, dus ik wist dat het op mij zou aankomen. De focus was goed en ik was gretig. Ik wilde vandaag niets minder dan winnen.”
Ondanks een trucje van Royal A-ware om Sjoerd den Hertog met een flink gat aan de laatste ronde te laten beginnen, kon er niets op tegen het sprintgeweld van Hoolwerf. Belofterijder Chris de Velde maakte indruk met een knappe tweede plaats, Luc ter Haar eindigde als derde.
