Die massale eindgalop was eigenlijk onvermijdelijk in een wedstrijd waarin de controle overheerste. Haast vanaf het begin leek er te worden aangestuurd op een sprint, en het was dan ook niet verrassend dat die er kwam. Opmerkelijk, want eigenlijk was de uitkomst daarvan al net zo voorspelbaar. Waar Francesca Lollobrigida start, daar wint ze ook. En dus ook in Leeuwarden.
Dat was, liet Iris van der Stelt weten, vooral een teamprestatie. Met Lisa van der Geest en Merel Bosma werd alles in het werk gesteld om Lollobrigida goed af te leveren. Dat bezorgde de ploeg uiteindelijk een mooi één-tweetje. ’’Prachtig dat we het zo kunnen afmaken’’, glunderde Van der Stelt.
Zo wordt de Romeinse in Utrecht de eerste Italiaanse die mag starten in het leiderspak van een ouderwetse Nederlandse meerdaagse. Maar of ze dat pak ook tot het einde in Alkmaar kan dragen, betwijfelt ’Lollo’ zelf nog. ’’Ik heb echt wel opgezien tegen dit, maar was ook weer blij dat ik mocht rijden. Vier dagen marathons, die kans heb ik nooit eerder gehad. Ik hoop ook echt dat ik hier een goed klassement kan rijden. In de marathon Cup heb ik die kans eigenlijk niet. Ik mis te veel wedstrijden door de langebaan. Hier ben ik wel alle vier dagen, maar of ik het allemaal red…?’’
De eerste race in Leeuwarden doorstond ze in ieder geval goed. Dat, stelde Lollobrigida, was ook niet het probleem. ’’Die eerste race is net als een gewone marathon. Het gaat om de wedstrijden die daarna komen. Morgen in Utrecht, daarna nummer drie en vier. Ik weet niet of ik daar bang van moet worden, maar ik probeer ze in ieder geval te gebruiken als training.’’ En met een lach: ’’Gelukkig mag ik na deze races naar huis. Daar word ik nog het meest blij van. Sinds september ben ik niet langer dan één dag thuis geweest. Nu mag ik thuis kerst vieren.’’
Dat ze in Leeuwarden nog steeds zo goed was, verbaasde de Italiaanse eigenlijk best wel. Ze was, vertelde ze, behoorlijk vermoeid na de World Cups van Astana en Heerenveen. ’’Het liep daar helemaal niet meer, gewoon omdat ik echt moe was. Ik heb te veel gedaan dit seizoen. Die vijf marathons die ik heb gereden, da’s niet erg. Maar die vier World Cups wel. De marathons kan ik gebruiken als training, de World Cups niet. Daarin moet ik echt presteren.’’
Lollobrigida nam nog even haar reisschema door om de hectiek van haar leventje te illustreren. ’’Eerst naar het WK inlineskaten in Taiwan, vervolgens naar Nederland en daarna weer naar China en Japan. Een weekje terug om te trainen en daarna Astana en Heerenveen. Dat kan niet. Ik kan niet álles.’’
Die boodschap zal ze ook verkondigen naar het Italiaanse team. ’’Probleem daar is dat ze maar weinig meiden hebben. Maar volgend jaar moet er wel iets veranderen. Zo kan het niet gaan in een olympisch jaar. De marathons, prima. Maar ik moet echt een keuze maken in de World Cups en dan de belangrijkste eruit halen.’’
Maar voorlopig wacht eerst nog een andere klus: het restant van de Vierdaagse. Lollobrigida: ’’Eerst die maar eens tot een goed einde brengen.’’