Maandag ontmoet het Italiaanse team de Nederlandse ploeg om een plaats in de finale op de aflossing. "We kunnen wat moois laten zien", doelt Fontana op teammedailles. 

Tweevoudig olympisch kampioene Meng Wang, die al jarenlang de 500 meters domineert, brak onlangs haar enkel en zal het goud in Sotsji niet kunnen verdedigen. Het opent mogelijkheden voor de Italiaanse, maar uitspraken daarover wil ze niet doen. "Mijn doel is om in alle finales te staan", stelt ze.

Fontana is de meest succesvolle Europese shorttrackster van de afgelopen jaren. Als 15-jarige nam ze deel aan de Olympische Spelen in eigen land. Uit Turijn nam ze een bronzen plak mee naar huis met de Italiaanse aflossingsploeg en daarmee werd ze de jongste Italiaanse atleet met een medaille bij de Winterspelen.  

Ze is pas 23 jaar maar won al vijf Europese titels. Toch moest ze dit jaar het kampioenschap laten aan Jorien ter Mors. Precies hetzelfde gebeurde in de aanloop naar de vorige Olympische Spelen. Toen doorbrak de Tsjechische Katerina Novotna haar dominantie op Europees niveau. Het bleek voor de Italiaanse een goede opmaat naar Vancouver. Op de sprint greep ze het brons.

Met de aflossingsploeg werd ze dit seizoen al drie keer derde. "Ik geloof erin dat we wat moois kunnen doen. Alle meiden zullen vechten", aldus Fontana, die ondanks het goede presteren in de wereldbekers de Nederlandse vrouwenploeg niet af kon houden van vier Europese titels op rij. Maandag treffen beide landen elkaar in Sotsji voor een plek in de finale.

2014 is voor Fontana niet alleen het jaar van de Olympische Spelen, maar is ook belangrijk in haar privéleven. In mei trouwt ze met haar ploeggenoot Antony Lobello. Vanzelfsprekend was die relatie niet. Beide rijders ontmoeten elkaar in het wereldbekercircuit.

Lobello had toen nog een Amerikaans paspoort. "Hij stopte voor een jaar met schaatsen. Ik wist niet hoe ik contact met hem kon krijgen. Hij reageerde niet op emails en op facebookberichten", kijkt Fontana terug.

In de tussentijd regelde Lobello zijn verblijf in Italië. Met zijn Italiaanse roots zag hij mogelijkheden om voor het Italiaanse team uit te komen. Fontana vertelde hij niets van zijn plannen. "Ik was blij, maar boos tegelijk. Hij praatte een jaar niet met me en ik kreeg een relatie met een andere jongen. Ik zei tegen hem: je bent te laat."

Uiteindelijk kwamen de twee toch samen. "Hij kwam voor mij naar Italië. Niemand deed eerder zoiets voor mij. Hij heeft zijn hele leven om gegooid." De relatie doet haar goed en maakt haar sportleven makkelijker. "We begrijpen elkaar en steunen elkaar", legt Fontana uit. "Soms is het lastig, want we zijn altijd samen. Als we moe zijn van de training en chagrijnig, dan ben ik snel geagiteerd. Maar hij kan ook heel Italiaans reageren", lacht ze. 

Na een sterk jaar, waarin Fontana de wereldbeker op de 500 meter won met vier zeges en ze bovendien twee keer de sterkste was op de 1500 meter, had ze het vorig seizoen moeilijk. "De andere meiden trainen hard en maakten een stap. Ik bleef op hetzelfde niveau", kijkt ze terug. "In mijn hoofd wist ik wat ik moest doen tijdens de race. Nu is het moment om te gaan. Maar ik kon niet versnellen. Mijn benen konden niet wat mijn hoofd me vertelde."  

Opvallend genoeg boekte Fontana haar grootste successen op de 500 én de 1500 meter. De sprintster houdt zich de hele race rustig en komt in de laatste rondes met een explosieve versnelling naar voren. "Het hangt af van wie ik race. Maar het wordt steeds moeilijker. Als het op kop hard gaat met een rondje 9,2 seconden, dan zou ik 8,8 moeten rijden", legt Fontana uit.

Haar grootste kansen liggen op de sprint. Maar vlak haar ook niet uit voor de 1000 meter. De laatste wereldbeker in Kolomna won ze. "Ik was erg verrast. Ik kon het gevecht met de Koreanen aan, daar ben ik tevreden mee. Het is altijd mooi om tegen ze te schaatsen en te proberen ze te verslaan."