Diep in de finale zakten de twee vedettes van Powerslide er doorheen, terwijl Francolini nog wat over had. De hele wedstrijd was een felle strijd tussen deze drie, die elkaar al jarenlang bestoken op het hoogste niveau. “Deze overwinning is als een wereldkampioenschap”, jubelde Francolini. “Alle toppers staan hier aan de start.”
De vederlichte baanspecialist liet de 500 meter eerde op de dag nog aan zich voorbij gaan. “Ik wilde meer rust voor deze wedstrijd. Dat was de juiste keuze.” En over het verlies van de avond ervoor: “Ik wilde die wedstrijd puur gebruiken om de baan te leren kennen. Ik was net een uur daarvoor aangekomen. Ik vond het ook niet zo belangrijk.”
Vandaag viel alles op zijn plek voor Francolini en zijn team Bont. Dat moest ook Bart Swings van Powerslide erkennen. Hij vormt met Peter Michael en onder andere Felix Rhijnen het sterkste team in het peloton. Tijdens eerdere toernooien dit seizoen wonnen ze alles. “We hebben ons in de luren laten leggen”, erkende de Belgische veelvraat, die doorgaans niet houdt van verliezen.
“Vandaag zou ik me opofferen voor Peter Michael, maar we hadden een slechte timing. Ik zat te ver van achteren op de momenten dat ik hem moest helpen.” Het leek er even op of op beide vedettes niet voor elkaar wilden werken. “Maar dat is niet waar. Ik was gewoon niet goed genoeg. Normaal moeten we hier samen zeker kunnen winnen, maar wij waren niet top en team Bont liep erg goed vanavond.”
Dat vond ook Francolini zelf, die weet hoe alles moet kloppen om de mannen van Swings te verslaan. “Ik had altijd een man achter me om me te beschermen en iemand vóór me om sprint op gang te trekken. Het liep perfect. Het is altijd mooi om het sterkste team te verslaan.”
De Nederlanders speelden een bijrol in de puntenkoers. Ruurd Dijkstra zat op het einde van de wedstrijd nog het best gepositioneerd, maar in de buurt van de punten kwam hij niet. Dat gold ook voor mannen als Mark Horsten, Crispijn Ariëns en Gary Hekman.