Het was eigenlijk niet eens een sprint die Hoolwerf nodig had om zijn concurrenten te kloppen in de Hotel Ridderkerk Marathon. De 21-jarige rijder was gewoon veel te sterk voor Ariëns, De Vries en de vierde vluchter Jouke Hoogeveen. Zo boekte hij relatief eenvoudig de zesde overwinning in zijn loopbaan.
Die kwam na een wedstrijd die gerust de kwalificatie veldslag mocht dragen. Op de baan in Rotterdam dunde het veld verdraaid snel uit. Dat was niet vreemd. Het ijs was bijzonder zwaar en het tempo van de mannen lag hoog. Ook materiaalpech speelde een rol. Zo stond Gary Hekman al heel snel weer langs de kant. Een gat in het ijs in de bocht eiste ook de nodige slachtoffers. Uiteindelijk voltooiden slechts zestien rijders de 125 ronden.
In dat hele kleine pelotonnetje was er dus nog ruimte voor een ontsnapping. Ariëns, Hoolwerf en De Vries reden weg, Hoogeveen overbrugde in zijn eentje het gat om er een viertal vluchters van te maken.
Hoolwerf zag dat allemaal met verbazing gebeuren. ’’Het verraste me eerst al dat we nog weg konden rijden in die fase van de koers. Maar het verbaasde me nog veel meer dat die andere drie doorreden met mij erbij. Ik voelde me sterk, wist op dat moment eigenlijk al dat ik ging winnen.’’
In de finale maakte het talent van A-ware zich ook nauwelijk druk. Hij dook als eerste de laatste bocht na de finish en, en gaf die positie niet meer af. ’’Crispijn Ariëns was degene waar ik rekening mee hield, maar eigenlijk is de overwinning nooit in gevaar geweest. Lekker als je het zo kunt afmaken natuurlijk.’’
Opvallend was de derde plek van Bart de Vries, die de race vorige week in Eindhoven nog liet schieten nadat bij een val tijdens de training zijn schouder uit de kom schoot. Dat is een euvel waar De Vries al vaker last van heeft gehad en waarvoor hij ook geopereerd is. ’’Maar dit kwam wel weer heel vervelend uit. Het was echt pijnlijk’’, vertelde De Vries.
En eigenlijk was het nog steeds pijnlijk, liet hij meteen daarna weten. ’’Ik heb echt de hele wedstrijd met pijn gereden.’’ Grijnzend: ’’Mijn borstbeen is ook nog eens gekneusd, voelt niet lekker allemaal.’’ In de finale leek De Vries kapot, maar dat viel dus mee. ’’Het was echt de pijn. Eigenlijk is het dan nog hartstikke mooi dat ik hier derde word.’’
Achter hem eindigde broer Bob de Vries precies één plaats voor Mats Stoltenborg. Die behield daarmee wel het oranje leiderspak, maar zag De Vries naderen tot op welgeteld 0,9 punten.