Zo belandde de roodwitblauwe trui weer om de schouders van de vrouw die dat tricot verdedigde. Eelco Kooistra, de ploegleider van Puur ICT-BTZ, zag de huldiging aan met een mengeling van trots en weemoed. “De ploeg is geweldig, de meiden rijden geweldig”, stelde hij lachend. “Maar dat roodwitblauwe pak is nu natuurlijk wel een dingetje. Ik heb al tegen Esther gezegd dat ze nu nog wel een jaar moet doorgaan, anders is dat pak komend seizoen niet te zien in het peloton.’’
De kans is klein dat dat gebeurt. Esther Kiel krijgt natuurlijk van meerdere kanten die opmerking. Niet gek als je op de Weissensee je derde zege op rij boekt en met inbegrip van de Alternatieve van vorig seizoen in Zweden zelfs de vierde. Sterker, de statistieken van Kiel op zijn behoorlijk bizar. Van de laatste acht wedstrijden op écht natuurijs won ze er vijf. In de andere drie werd ze tweede. Niettemin laat ze zich niet verleiden terug te komen op haar besluit te stoppen. “Nee, ik ga echt niet twijfelen, het staat voor mij vast dat ik stop”, was Kiel stellig. “Al is dit natuurlijk wel een verschrikkelijk mooie week. Maar op kunstijs heb ik nog geen cupwedstrijd kunnen winnen. En om dan een haal jaar te trainen voor twee weken op natuurijs, nee, dat ga ik niet doen.”
Daarom ook was Esther Kiel er veel aan gelegen haar kampioenspak over te doen aan Femke Mossinkoff, zodat het in de ploeg bleef én volgend seizoen op natuurijs te zien zou zijn. “Dat was het idee in de finale”, bekende Kiel, die samen met Mossinkoff en Beau Wagemaker van Bouwbedrijf Speelman was overgebleven na een selectieve koers waarin de rest van het veld achterbleef. “Ik zou als eerste demarreren, en dan Femke als tweede. Die tweede poging is namelijk het vaakst succesvol. Maar het liep anders. Ik was meteen weg en, tja, dan pak ik uiteindelijk toch zelf die titel.”
Kiel beseft heel goed in welke luxepositie haar team verkeert dat je onderling min of meer afspraken kunt maken over titels. Want daar komt de strategie van Kiel en Mossinkoff wel op neer. “Het is hartstikke luxe”, erkent ze. “Dat is ook wat ik van tevoren al heb gezegd. Wij zijn gewoon zó sterk op natuurijs, en als je dan zulke omstandigheden hebt komt die kracht van het team alleen maar meer naar boven.” Die omstandigheden waren best pittig. Na vier dagen stralende zon en een strakblauwe hemel, dwarrelde er nu flink wat sneeuw uit de grijze lucht. “Ik kan niet zeggen dat ik dat heel fijn vond, het was zelfs best wel spannend. Maar voor ons wat dat in deze koers wel het ideale scenario om te winnen.”
Mossinkoff stipte nog wel even het gevaar aan van de situatie. “Voor ons gevoel werd er tegen het einde van de wedstrijd helemaal niet meer geveegd. De baan liep helemaal vol. Op dat moment vielen er ook heel veel, omdat je simpelweg de scheuren niet meer zag. Het was echt gewoon een mijnenveld.”
De rijdster uit Akersloot bleef in het kielzog van haar ploeggenote achter met Beau Wagemaker in een strijd om de verdeling van de resterende twee podiumplaatsen. Dat werd eigenlijk ook nooit een echte strijd. Wagemaker probeerde het wel, maar voelde ook wel dat haar kansen klein waren. “Ergens wisten we wel dat Beau ook gewoon blij was met podium. Ze bleef ook heel netjes meedraaien. Dat typeert Beau eigenlijk ook wel. En we wisten allebei dat we zo zouden worden teruggepakt als we stopten met rijden”, verklaarde Mossinkoff, die allerminst de pest in had dat de ontsnapping van Kiel meteen slaagde. “Absoluut niet. We winnen hier met z’n tweeën, zo zie ik dat. Het is alleen jammer dat ze volgend jaar het pak niet kan laten zien.’’
Want dat gaat dus inderdaad niet gebeuren. Esther Kiel mag dinsdag weer starten in het kampioenspak tijdens de Alternatieve Elfstedentocht, en uiteraard bij de wedstrijden in Zweden. In de Alternatieve kan ze tekenen voor een unieke prestatie: alle wedstrijden winnen gedurende één editie van de Weissensee. Daarin slaagde tot nu toe alleen Mariska Huisman. De tegenwoordig op Bonaire neergestreken kampioene uit Andijk won in 2011 álle races op het bergmeer: een criterium, de Aart Koopmans Memorial, het ONK én de Alternatieve. Daaraan wil Kiel vooralsnog niet denken. “We zullen het zien. Er zijn absoluut meer rijdsters die heel gebrand aan de start staan.”
Hoe dan ook was deze dag ook bijzonder voor Eelco Kooistra. Kiel bezorgde hem de vierde zege in het ONK op rijd. “Eerst Ineke Dedden, daarna Merel Bosma en Esther Kiel en nu weer Esther”, somde hij trots op. “Dat is echt heel speciaal. Dit is gewoon een geweldig team, met iedereen die erbij hoort. En natuurlijk is het jammer dat Esther nu stopt.”
Wat straks resteert, is een nieuw tegeltje aan de wand bij Kooistra thuis. Daar zijn alle bijzondere hoogtepunten verzameld op aardewerk. “Deze komt daar absoluut bij. Maar ik zal me deze dag sowieso wel herinneren.”
