Het was een interessante strijd, die finale bij de dames in de vijfde race van de KPN Marathon Cup. Want er stond meer op het spel dan de zege alleen. Van der Geest en De Vries bewistten niet alleen de zege, maar onderling ook nog eens de leiding in het klassement. ’’Dat gaf wel wat extra’’, erkende Elma de Vries.
Ze waren met z’n vieren weggereden in het laatste deel van de wedstrijd, die in tegenstelling tot een week eerder wel spectaculair en hard was, met voldoende actie. Ensing was de eerste vluchter, De Vries, Van der Geest en Anne Tauber volgden. De laatste was zonder twijfel de meest ongelukkige van het kwartet, als de enige die naast het podium viel. Tauber werkte goed mee in de ontsnapping, die weliswaar geen ronde voorsprong opleverde, maar de vier wel uit de greep van het peloton hield.
Van der Geest ging de sprint aan, maar stond even later balend langs de kant. ’’Dit doet echt wel zeer. Deze had ik echt moeten hebben, vind ik zelf’’, stelde Van der Geest onomwonden. Ze kwam op de laatste meters net te kort. ’’Elma kwam er nog net langs. Dat had eigenlijk niet gemogen.’’
Elma de Vries luisterde met een brede lach toe. De winst was prettig, stelde ze. ’’Ja, altijd natuurlijk. En het was al een tijdje geleden dat ik een keer op de hoogste trede van het podium stond. De sprint liep prima. Ik kwam achter Lisa van der Geest en anneke Ensing vandaan en had genoeg snelheid op het laatste rechte stuk.’’
Als bonus pakte ze dus ook het oranje leiderspak, dat virtueel om de schouders hing van de afwezige Francesca Lollobrigida. Mooi, vond De Vries. ’’Maar of ik daarvoor blijf rijden, weet ik niet. Het seizoen is nog lang en zo’n oranje pak werkt ook beperkend. Daar moet ik nog maar eens goed over nadenken.’’