Doorgaans wordt Els Mesu in de organisatie van Zeeland on Wheels wel eens benaderd voor een parkeerplaatsje. Het verzoek van De Vries was wat dat betreft iets nieuws. De rijdster van IST KeepMoving verzocht niet om een parkeerplek, maar om een heuse landingsplaats.

’’Ik ben met de helikopter gekomen’’, vertelde De Vries met een lach. ’’Die staat nu in een weiland een paar kilometer verderop.’’ Het is, gaf ze toe, niet het meest voor de hand liggende vervoermiddel om naar een inlinekoers te komen. ’’Maar voor het afronden van mijn opleiding moest ik nog een navigatievlucht van twee uur maken, met een tussenlanding. Dat kon mooi nu. En ja, dit was mijn tussenlanding.’’

Die benutte De Vries in ieder geval uitstekend. Veel rijdsters stonden er in Goes niet aan de start, mede door de wedstrijd in het Duitse Geisingen. Het maakte De Vries niet veel uit. ’’Het waren niet veel meiden, maar we hebben er wel een mooie koers van kunnen maken. Het was zwaar genoeg voor zo’n eerste wedstrijd’’, stelde ze vast.

De rijdster uit Meppel had nog een compliment in huis voor de organisatie. ‘’Het is hier echt een supermooi parkoers. Zonde dat er dan zo’n klein groepje aan de start staat, maar het was wel vrouw tegen vrouw. En tegen de wind.’’ Lachend: ’’Ik weet niet hoe ze het hier in Zeeland doen, maar je gaat een bocht om en je hebt wéér tegenwind.’’

De Vries onderscheidde zich in het tweede deel van de koers, waarin al vroeg de betere vrouwen overbleven. Maar zij hadden het nakijken op het moment dat De Vries gas gaf. Binnen een ronde had ze een enorme voorsprong opgebouwd. ’’Ik reed weg vlak voor de bocht na start en finish, omdat daarna een lang stuk tegenwind volgde. Ik ben vol doorgereden en toen ik omkeek, zag ik niemand meer.’’

In de laatste ronden hield De Vries dat verschil ogenschijnlijk moeiteloos in stand, waarna ze met een ruime marge winnend over de streep kwam. Op grote achterstand klopte Gaudeseboos in de sprint om de tweede plaats haar ploeggenote Dohle-Van Hoek.

Over ploegen gesproken: het was de eerste koers waarin De Vries uitkwam voor haar nieuwe team IST KeepMoving. Na de succesvolle jaren bij Sprog was dat toch weer even wennen. ’’Ja, je merkt dat de communicatie nog niet zo goed is als bij mijn oude team, toen we aan een hoofdknikje voldoende hadden om te weten wat de bedoeling was. Maar dat moet hier gewoon nog groeien. Op zich ging het al hartstikke goed. En de eerste overwinning is nu binnen, da’s natuurlijk lekker.’’