Een echte clash der giganten werd de World Cup Finale in Erfurt niet. Een groot aantal nationale en internationale topschaatsers besloten immers al eerder een punt achter hun na-olympische seizoen te zetten. Ondanks dat er genoeg op de ISU-kalender van het inmiddels afgelopen seizoen aan te merken valt, wil dat niet zeggen dat er niets te genieten viel bij de wedstrijden in Duitsland.
Namens Nederland grepen Marrit Leenstra en Jorrit Bergsma bijvoorbeeld de eindzeges in de klassementen op respectievelijk de 1500 en de 5000/10000 meter. Daarnaast vielen er de nodige ‘oranje’ podiumplaatsen te vieren, met een speciale vermelding voor Gerben Jorritsma, naar wie die eer voor de eerste keer in zijn World Cup-carrière uitging.
Het was dan ook absoluut niet zo dat de schaatsers die wel aan de start stonden in Erfurt de World Cup Finale als een verplicht nummer zagen. Floor van den Brandt en Bo van der Werff genoten bijvoorbeeld met volle teugen van de laatste wedstrijd van het seizoen van hun internationale doorbraak. Maar ook voor de veel meer ervaren Michel Mulder was afzeggen absoluut geen optie. De olympisch kampioen op de 500 meter vatte het kort en bondig samen. “Het is een World Cup, dat moet je niet vergeten.” Laten we hopen dat ook in dit geval ‘goed voorbeeld doet volgen’.
Het waren echter niet alleen de Nederlanders die goed presteerden in Erfurt. Heather Richardson was een van de buitenlanders die van zich deed spreken. Dat deed ze echter niet alleen op het ijs. Natuurlijk waren er de twee mooie zeges op de 500 meter, waarbij de Amerikaanse onder meer afrekende met haar landgenote en ongenaakbare wereldkampioene sprint Brittany Bowe.
Aan de andere kant is het alles behalve zeker dat Richardson ook volgend seizoen haar kunsten vertoont in het pak van Clafis. Uit de uitspraken van haar verloofde Jorrit Bergsma bleek immers dat de rijdster alles behalve blij is met haar contract bij de ploeg van coach Jillert Anema. In het eerste jaar kon ze een salaris op bijstandsniveau nog als een investering in zichzelf zien, voor komend seizoen gaat die vlieger niet meer op.
Mochten Richardson en Clafis niet tot een nieuwe overeenkomst komen, dan is een andere Nederlandse ploeg en in het uiterste geval een terugkeer naar de Verenigde Staten een serieuze optie. En dat geldt in dat geval ook voor Jorrit Bergsma. Dat kan niet de bedoeling zijn. Het seizoen zit erop, maar voor Clafis is er duidelijk nog een hoop werk aan de winkel.
Behalve Heather Richardson waren er nog twee schaatsers die twee afstandzeges boekten in Erfurt. Van Brittany Bowe zijn we ondertussen niet anders gewend, maar de dubbelslag van Denny Morrison was wel opvallend.
Eerst bleef de Canadees op de 1000 meter onder meer Pavel Kulizhnikov ruim voor, om vervolgens ook de 1500 meter op zijn naam te schrijven. Morrison boekte zo op de valreep zijn eerste twee World Cup-zeges van het seizoen. Niet iedereen is blijkbaar aan vakantie toe.
Kjeld Nuis was dit seizoen vaak top op de 1500 meter en ging de World Cup Finale dan ook in als de nummer een in het klassement. De eindzege daarin grijpen was dan ook het grote doel voor de rijder van LottoNL-Jumbo, maar het lukte niet.
Door een zesde plek in de slotrace zakte Nuis weg naar plek drie in de algemene rangschikking en daar baalde hij behoorlijk van. “Dit doet pijn. Het was zo’n mooie afsluiting geweest. Ik kijk alsnog terug op een mooi seizoen, maar ga toch met een kutgevoel naar huis”, waren Nuis’ duidelijke woorden na afloop.
Niet alleen in Erfurt stonden er internationale langebaanwedstrijden op het programma. In Calgary werd bijvoorbeeld de Olympic Oval Finale verreden en Kai Verbij was een van de Nederlanders die van zich deed spreken.
De rijder van beslist.nl won twee keer de 1000 meter en schreef eveneens de 1500 meter op zijn naam. Zijn snelste tijd op de kilometer was bovendien een bijzondere. De 1.07,74 was niet alleen een dik persoonlijk record, maar Verbij is met die tijd de snelste Nederlander van het seizoen op die afstand. Je kan op een slechtere manier de zomer ingaan.
‘Elke wedstrijd kan mijn laatste zijn’ – Bob de Jong is inmiddels op een leeftijd waarop doorgaan geen vanzelfsprekendheid meer is. De 38-jarige stayer beëindigde het zoveelste seizoen uit zijn carrière met een zesde plek op de 5000 meter bij de World Cup Finale én met pijn in zijn rug
Desondanks wil De Jong graag verder, maar ook tegen een baan buiten het schaatsen zegt hij niet zomaar nee. Een schaatsseizoen zonder Bob de Jong. Het valt bijna niet voor te stellen, maar misschien moeten we dus voorzichtig aan het idee gaan wennen.
Voor wie de World Cup Finale in Erfurt zeker de laatste wedstrijd uit haar loopbaan als schaatsster was, is Mariska Huisman. Al was de buitenwereld er ogenschijnlijk meer mee bezig dan de nuchtere Noord-Hollandse zelf. Het is nu echt voorbij en dus rest er niets anders dan een foto van haar laatste mass start.
