Sven Kramer stond bij de World Cup in Heerenveen voor de honderdste keer aan de start van een 5000 meter en de LottoNL-Jumborijder liet daarbij maar weer eens zien dat hij nog altijd de koning is op die afstand.
In een rechtstreeks duel moest Jorrit Bergsma zijn meerdere erkennen in ‘betere racer’ Kramer, waardoor die zijn tachtigste vijf kilometerzege bij kon schrijven. Of hij de score van tachtig procent vast kan houden, zal de toekomst uitwijzen. Klaar met winnen is hij in ieder geval duidelijk nog niet.
Het was niet alleen Kramer die voor Nederlands succes zorgde bij het weerzien van de schaatswereld met Thialf. Arjan Stroetinga pakte goud op de mass start en op de team pursuit (heren) en team sprint (dames) was het eveneens ‘oranje boven’.
Ook Annouk van der Weijden liet zich met zilver op de 3000 meter van haar beste kant zien en nam zo knap revanche voor haar matige race van een week eerder, al was de reden van de misser in Inzell een begrijpelijke.
Marrit Leenstra legde het op zowel de 1000 als de 1500 meter af tegen Heather Richardson-Bergsma en Brittany Bowe, maar wie doet dat dit seizoen niet? Of de Corendonrijdster echt iets kan doen aan de Amerikaanse dominantie valt te bezien, maar ze is met recht de nummer drie op beide afstanden.
Kjeld Nuis snelde eveneens naar twee derde plaatsen, maar vooral die op de kilometer zorgde voor gemengde gevoelens, omdat de Zuid-Hollander zijn baanrecord, door toedoen van wie anders dan Pavel Kulizhnikov, uit de boeken zag verdwijnen.
Carien Kleibeuker pakte, koud terug van haar werelduurrecordrace, nog zilver op de mass start en de dames- (team pursuit) en herenploeg (team sprint) zorgden er met zilver en brons voor dat ‘TeamNL’ met een mooie score uit ‘Het Friese Haagje’ vertrekt.
Het draaide in Thialf voor de Nederlanders niet alleen om de World Cup, ook de eerste tickets voor de WK Afstanden stonden op het spel. En dus stond bijvoorbeeld Jorien ter Mors bont en blauw van een val tijdens de wereldbeker shorttrack in Nagoya aan de start van de tweede 500 meter. Gelukkig voor de Twentse leverde dat het gewenste resultaat op.
In Inzell zorgde Pavel Kulizhnikov nog voor de nodige opschudding en irritatie, door zich eerst wel, toen weer niet en uiteindelijk alsnog ziek af te melden voor de 1000 meter. In Heerenveen stond de Rus daarentegen weer fris en fruitig aan de start.
Maar ondanks dat Kulizhnikov de eerste 500 meter en de kilometer won, verliep niet alles naar wens voor de pupil van coach Kosta Poltavets. De tweede 500 meter eindigde voor hem al in de eerste bocht. Zal men in Rusland het spreekwoord: hoogmoed komt voor de val kennen?
Voor Knegt kan dat misschien soms als een kleine tegenvaller voelen, maar bij Suzanne Schulting is dat absoluut nog niet het geval. De achttienjarige wist op de 1000 meter voor de tweede keer door te dringen tot de finale, liet zich niet van de wijs brengen door een herstart, en werd knap tweede.
Het bleef echter niet bij die tweede finale, want ook op de 1500 meter bereikte Schulting de eindstrijd. En ook daar kwam ze opvallend goed voor de dag. Een nieuwe medaille leverde dat, op vierhonderdste, niet op, maar als de juniore zo doorgaat, kan die nooit lang op zich laten wachten.
Michel Mulder zal allerminst met een goed gevoel terugkijken op zijn World Cupweekend. Op de eerste 500 meter werd de geboren Zwollenaar negentiende. Alleen Joji Kato deed het nog slechter. Dat zijn geen statistieken die bij een olympisch kampioen passen en dat weet hij zelf maar al te goed.
Mulder blijft strijdlustig en dat is natuurlijk ook het enige dat hij kan doen. Zijn tiende plaats op de tweede omloop in de B-groep biedt echter nog niet al te veel hoop op een snelle ommekeer. En dat met het NK Afstanden voor de boeg..
Bij de Noord-Amerikaanse World Cups greep Sang-Hwa Lee op drie van de vier 500 meters naast het goud, maar in Europa lijkt ze haar oude vorm weer te pakken te hebben. In Inzell trok ze al twee keer aan het langse eind en ook in Heerenveen won ze een keer. Het zal niet alleen de zege zijn die Lee tevreden stelde, want dankzij haar 37,59 ging ook het baanrecord van Jenny Wolf uit de boeken.
‘Als ik niet goed genoeg ben, word ik niet opgesteld. Dat is duidelijk’ - Het heeft wat voeten in de aarde gehad, maar Jorrit Bergsma is eindelijk terug op de ploegenachtervolging. Duidelijkheid is het sleutelwoord en dat lijkt bondscoach Geert Kuiper de Clafisrijder gegeven te hebben.
Dat Nederland, met naast Bergsma Sven Kramer en Jan Blokhuijsen op het ijs, de beste was in Heerenveen kwam niet als een verrassing, maar lekker was het wel bij zo’n ‘nieuw begin’. Laten we hopen dat het eeuwige gedoe rond de team pursuit nu eens definitief tot het verleden behoort.
In Leeuwarden sprak Janneke Ensing haar verbazing uit dat ze, na het missen van wat wedstrijden, nog altijd het leiderspak mocht dragen. In Den Haag en Rotterdam liet ze in ieder geval andermaal zien dat ze meer dan terecht de nummer een is in het klassement van de KPN Marathon Cup. Twee keer was Ensing de beste en dus zal ze dat ‘oranje’ nog wel even om haar schouders hebben.
Er is nog een hoop werk aan de winkel, maar de eerste fase van de verbouwing van Thialf zit erop. Reden voor de Friese schaatstempel om de beelden van de werkzaamheden nog eens achter elkaar te zetten in een mooie timelapse.
