"Het is een beetje dubbel", vertelde De Vries kort voordat ze met TeamNL het vliegtuig pakte richting Eelde. "Je beleeft alles mee, bereidt je net zo voor maar staat uiteindelijk niet op het ijs."
Ondanks dat ze allebei dus niet in actie kwamen krijgen De Vries en Bökkerink wel een officieel IOC-document, het bewijs van deelname. Laatstgenoemde voelt zich dan ook olympiër.
"Ik maak deel uit van een team, trek mijn schaatsen ook voor de wedstrijd aan om op het allerlaatste moment nog te kunnen invallen", omschreef Bökkerink zijn rol. "Het is voor mij net zo goed trainen, eten, slapen. En ik was net zo teleurgesteld toen we vierde werden op de aflossing."
De Vries had hetzelfde gevoel toen haar teamgenotes in de halve finales van de relay met een straf uit het toernooi verdwenen. Daarna zag ze haar vriend Daan Breeuwsma naast een medaille grijpen met de mannenrelayploeg. "Met Daan leef ik al veel langer naar deze Spelen toe, ik kwam pas veel later in beeld. Het was heel zuur voor hem."
Bökkerink keek goed rond. "De rijders ken je wel, maar de opzet van een toernooi, alles er omheen, het olympisch dorp. Dat is toch anders. In mentaal opzicht neem je hier veel mee."