Voor de blonde Noord-Hollandse ging dat inderdaad op nadat ze de wedstrijd in Deventer liet schieten vanwege de KPN NK Afstanden in Heerenveen. Maar in Utrecht ging Schouten tijdens de vierde wedstrijd van de KPN Marathon Cup gewoon door met winnen. In de sprint klopte ze Janneke Ensing en Foske Tamar van der Wal.
Drie starts, drie zeges. Het zijn mooie cijfers die Irene Schouten dit seizoen in de marathon kan overleggen. Minpuntje is alleen dat die discipline momenteel niet haar core business is, maar dat de belangen op de langebaan het zwaarste wegen. En juist daar is Schouten tot nu toe niet tevreden. "Ik reed dan wel persoonlijke records in Thialf, maar het was niet goed genoeg", oordeelt ze zelf.
Het referentiekader van de Andijkse wordt gevormd door haar trainingen. "In de trainingen zet ik rondetijden neer waar ik in de wedstrijden niet aan kom. Betekent dat ik ergens iets fout doe, maar we zijn er nog niet uit wat." Mentaal is het niet, denkt de rijdster van Project 2018. "Ik leg mezelf wel druk op, juist omdat het in de trainingen zo goed gaat. Maar dat is geen druk waar ik onder lijd."
Het contrast met de marathon is vooralsnog groot. Alles wat Schouten daar aanraakt, verandert in goud. "Het gaat lekker", zegt ze met gevoel voor understatement. Haar lach verraadt meer vreugde. "Het loopt heel makkelijk allemaal. Daarom heb ik met de trainer ook afgesproken me meer te mengen in de wedstrijd. Ik wil niet te veel meeliften met andere ploegen, maar ook zelf dingen doen als gaten dichtrijden en wegrijden. Dat heb ik ook gedaan, waardoor ik in de finale wel iets vermoeider was dan anders."
Die extra inspanningen van Schouten waren Foske Tamar van der Wal niet ontgaan. De grootvorstin van het peloton juicht dat toe. "Er werd vandaag gekoerst, door iedereen. Dat is goed. Zo krijg je de mooiste wedstrijden en dat is voor iedereen prettig."
Van der Wal constateerde echter ook dat ze voor de vierde keer op rij klop kreeg in de sprint. Drie keer van Schouten, één keer van Ensing. "Ja, da’s balen", gaf ze onomwonden toe. "Zeker vandaag heb ik daar de pest over in. Ik zat perfect, had de overwinning moeten pakken. Ik was er ook dichtbij, maar tot nu toe valt het dubbeltje steeds net naar de verkeerde kant."
Het uitblijven van die altijd zo belangrijke eerste zege van het seizoen heeft volgens Van der Wal niets te maken met het feit dat ze bij Okkinga nu nog slechts één ploeggenote heeft. "Nee, zeker niet. In de wedstrijden hebben we het met z’n tweetjes goed gedaan en uiteindelijk werd het elke keer een sprint. Daarin volg ik toch altijd mijn eigen weg."
Ze heeft respect voor Schouten met haar drie zeges. "Irene kon altijd al hard rijden en hard aankomen, en nu pakt ze ook de overwinningen. Daar heb ik waardering voor." Maar ze put er ook motivatie uit. "Ik ben zeker des te meer gebrand om zelf weer een zege te pakken, absoluut. Nu is het genoeg geweest. Die reeks zonder zeges heeft echt lang genoeg geduurd. Het is leuk dat mensen zeggen dat ik toch maar mooi al vier keer op het podium heb gestaan, maar heel eerlijk: daar doe ik het niet meer voor. Alleen de winst telt."
Van der Wal raakte in Utrecht ook nog eens het oranje leiderspak kwijt. Dat zit nu om de schouders van Ensing. De rijdster van Team Schaats Hart had na haar zege vorige week nu aan de tweede plaats voldoende om Van der Wal te passeren.