De avond voor zijn race had Jenning de Boo de 500 meter tegen Jordan Stolz al twintig keer gereden. Steeds met hetzelfde raceverloop én dezelfde uitkomst: goud voor De Boo. Hij voelde dat hij in de vorm van zijn leven was en dat hij alle technische opdrachten kon uitvoeren op het ijs. Bovendien was hij tijdens de olympische 1000 meter sneller geweest op het eerste deel dan zijn Amerikaanse concurrent. Het geloof in eigen kunnen was zelden zo groot.
Maar het werd zilver. Bij de start verloor De Boo een tiende op Stolz, die hij in het rondje niet meer terugvond. Direct na de race schoof hij onderuit en zat hij teleurgesteld op de ijsvloer. “Ik zag een twee achter mijn naam staan, dan schiet k*t wel even door je hoofd. Ik wist dat ik Jordan kon verslaan, want dat heb ik eerder gedaan in Salt Lake City. Vandaag was mijn grootste en laatste kans. Ik hoopte zo dat het zou lukken, dan valt zilver tegen. Hopelijk kan ik het over een half uurtje in perspectief plaatsen.”
De Boo verwijt zichzelf weinig. Alleen zijn start van 9,6 had misschien iets sneller gekund, maar zijn eindtijd van 33,88 was heel bijzonder. “Ik wist dat ik een 33’er zou moeten rijden om kans te maken op goud, maar ik had niet verwacht dat Stolz tot een 33,77 in staat was. Bij het uitkomen van de binnenbocht wist ik het al. Gerard had van tevoren gezegd: ‘Als je van Jordan wilt winnen, moet je voor de laatste bocht uit, want vanuit de buitenbocht neemt hij meer snelheid mee.’”
De Boo had zelfs niks laten liggen in die laatste bocht. Integendeel zelfs. “Ik heb nog nooit zo’n goede binnenbocht gelopen. Fenomenaal was die. Vandaag was zilver het maximaal haalbare”, concludeert hij. De twee mannen hebben elkaar voor de tweede keer deze week naar grote hoogte gestuwd. “Jordan is mijn grootste tegenstander, daar ben ik het zenuwachtigst voor en ga ik ook het hardst van schaatsen. Heel mooi dat ik hier in Milaan twee keer tegen hem heb mogen rijden. Alleen deze battle heb ik nu wel iets te vaak verloren. Aan mij de taak om nog harder te trainen en betere ritten neer te zetten. Ik geloof erin dat ik hem kan verslaan als ik blijf doen wat ik nu doe.”
De Boo heeft gelijk alweer de blik op het toetje van deze winter, het WK Sprint, en volgend seizoen. Maar eerst moet hij de tijd nemen om hiervan te genieten. “Ik heb hier heel lang naartoe gewerkt. Nu het voorbij is, voel ik trots en opluchting. Dit geeft echt een gevoel van tevredenheid.”
Joep Wennemars: ‘De knop is om’
Hij was even hét onderwerp van gesprek. Na gehinderd te zijn op de kruising door Ziwen Lian, greep Joep Wennemars naast de medailles op de 1000 meter. “Ik heb veel meegemaakt, maar inmiddels is de knop om. Daar heb ik niet veel mijn best voor moeten doen. Zonder dat ik het doorhad ging de blik alweer vooruit. Ik kan door. Natuurlijk is deze 500 meter geen race (34,89, 21ste plek, red.) waar ik trots op ben, want de opening was echt niet goed. Maar ik ben blij dat ik hier weer sta en heb me ontzettend gesteund gevoeld door het publiek. Alle support van de afgelopen dagen doet me heel erg goed. Heel het land staat achter mij. Ik had niet verwacht daar zoveel steun uit te halen.”
Saillant detail van dit gesprek, de Chinese schaatser die hem hinderde staat twee meter verderop zijn verhaal te doen tegen de internationale pers. “Hij heeft zijn excuses aangeboden. Er zat geen kwade bedoeling bij, maar het was wel kwalijk. We moeten door.”
