Joyce de Rooij uit Westbroek (gemeente De Bilt) is oma van vijf kleinkinderen en al minimaal 25 jaar actief als vrijwilligster binnen het schaatsen. Maar eigenlijk speelt vrijwilligerswerk al veel langer een grote rol in haar leven. Ruim dertig jaar was De Rooij als vrijwilligster verbonden aan een basisschool in Utrecht waarbij zij altijd het welzijn van het individuele kind voorop liet staan. "Ik vind kinderen gewoon prettig. In de loop der jaren heb ik een hele hoop ervaring opgedaan."
Hoe bent u destijds begonnen als vrijwilligster bij Schaats- en SkeelerVereniging Utrecht (SVU)?
"Mijn dochter zat op jeugdschaatsen en het leek mijn man ook wel leuk om te gaan schaatsen. Hij heeft toen een cursus gevolgd en hij werd jeugdschaatsbegeleider. Ook nu schaatst hij nog steeds marathons. Zelf ben ik samen met iemand anders gaan helpen en ben ik ook jeugdschaatsbegeleider geworden. Alleen hielden wij ons meer bezig met alles eromheen. Op dat moment had onze vereniging zo'n 150 kinderen."
"Dat heb ik twaalf jaar gedaan en in die tussentijd had ik ook al een jurycursus gevolgd. Wel heb ik vanaf het begin af aan gezegd 'ik doe de jurycursus, maar ik ga niet binnen zitten met een klokje, want dat vind ik niet leuk'. Ik wil buiten zijn. Ik wil contact met het ijs, maar vooral ook met de mensen eromheen. Elke dinsdagmiddag jureer ik langebaanwedstrijden voor de jeugd en op zondagavond bij de marathon."
Tijdens het Nederlands kampioenschap op de Coolste Baan in Amsterdam was u assistent starter.
"Ja, ik ben altijd commissaris van vertrek. Ik zorg ervoor dat de zaken rustig verlopen. Dat de rijders worden opgeroepen naar de start, dat de bandjes goed zitten en dat soort dingen meer."
Hoe gaat zoiets? Heeft u bijvoorbeeld ook contact met de rijders?
"Dat ligt eraan. De meeste rijders zijn super geconcentreerd. Na een race willen ze nog wel eens wat zeggen of ze komen na de wedstrijd bij me. Bijvoorbeeld Freddy Wennemars komt wel eens en dan zegt hij: 'Mevrouw, dankjewel dat je me geholpen hebt hier.' Dat is natuurlijk heel fijn. En tijdens het afgelopen NK heb ik bijvoorbeeld met Margot Boer enorm in een deuk gelegen om Lotte van Beek. Lotte knalde op de kussens en zat gelijk bijna op de grond. Toen ik Margot aankeek, schoten we in de lach. Dat was nog voor de wedstrijd. Ach, dat moet ook kunnen."
"Maar mijn taak is vooral om ervoor te zorgen dat de wedstrijd rustig verloopt. Ook wanneer er bijvoorbeeld iemand valt, dan moet je ervoor zorgen dat alles goed gaat en dat er een brancard op het ijs komt. Dat zijn allemaal dingen die erbij horen."
U staat dicht op het ijs. Kunt u de wedstrijd ook echt volgen? Weet u meteen wie gewonnen heeft?
"Soms wel. Bij kwartetten is het altijd wat moeilijk. Zo hadden we afgelopen weekend tijdens de talentendag op onze ijsbaan in Utrecht ook kwartetten en dan is het moeilijk om de wedstrijd te volgen. Als het lukt, schrijf ik wel tijden op. Maar soms weet ik het ook gewoon niet. Ik weet natuurlijk wel dat de laatsten op de lijst vaak ook de besten zijn en dat hou ik dan wel zo'n beetje bij. Op de Coolste Baan kon ik het ook wel goed bijhouden tijdens de 3, 5 en 10 kilometer. Ik vinkte de namen af en ik wist dat er genoeg tijd was om zaken op te schrijven."
Wat is voor u de voldoening van uw vrijwilligerswerk bij het schaatsen?
"Met een groot toernooi ben ik een heel klein radartje van een groter geheel. Maar ik weet dat als mijn radartje niet goed loopt, dat het verderop ook verkeerd gaat. Als ik de mensen niet op tijd naar de start roep en even rust erin bouw, dan loopt het ook niet. Vaak komt na afloop van een wedstrijd de starter even naar me toe om te zeggen dat het allemaal weer goed is verlopen. Dat vind ik erg fijn. We hebben in Utrecht een jurygroep die al jarenlang de dingen samen doet en dat is gewoon heel erg gezellig. Er blijven altijd wel weer veel vrijwilligers nodig om een wedstrijd te kunnen draaien."
In 2012 heeft u een lintje mogen ontvangen voor al uw vrijwilligerswerk. Wat vindt u van die waardering?
"Ik krijg nog een kleur als ik daaraan denk. Dat mij dat is overkomen. Ik wist ook helemaal van niks. Ze hadden het goed stil gehouden, terwijl ik normaal gesproken toch altijd alles in de gaten heb. Ik vond het heel normaal, vooral ook het werk op school, dat ik dat gedaan heb. Ik ben niet iemand van een beleid; in de toekomst doen we het zus of zo. Ik kom ergens binnen, ik overzie de situatie en dan ben ik geneigd om het ook gelijk aan te pakken."
"Afgelopen weekend kwam ik bijvoorbeeld op de ijsbaan en zag ik dat er nog geen koffie was gezet. Dan ga ik dat gelijk doen. Het is niet mijn taak, maar ik zet gelijk koffie en ik geef het aan de mensen die daar bezig zijn. Dat zit nu eenmaal in me. Wanneer ik op de achtergrond mijn ding kan doen, dan hoef ik helemaal niet op de voorgrond."
Welke vrijwilliger(s) wilt u graag terugzien in de 'Vrijwilliger van de Week', en waarom? Laat het ons weten door een mail te sturen naar redactie@schaatsen.nl