Zwaar was het, maar ook genieten vonden de lachende drie dames. “Het was mooi”, vond De Vries. Diane Valkenburg sloot zich bij haar teamgenote aan. “Je kan van tevoren nog zoveel bespreken, maar dan moet het nog wel gebeuren.” Ze vervolgt: “Het is geen zekere gouden medaille, zoals veel mensen denken.”
De eerste medaille op de team pursuit sinds 2008 behaalden de dames door goede samenwerking. De Vries: “We wisten wat we moesten doen en we hadden er zin in. We hadden een plan op basis van ieders kwaliteiten en dat pakte goed uit.”
De Vries en Valkenburg wonnen nog niet eerder een gouden achtervolgingsmedaille bij een WK, maar voor Wüst was het de tweede. “Deze is zoveel gaver. In Nagano was het op een troosteloze baan en die wedstrijd liep ook niet”, keek ze terug op haar eerste gouden plak.
“Deze race klopte en we waren echt een team. We rijden hier een baanrecord. Het was echt een goede race”, concludeerde ze lachend. “Deze was geweldig.”