Het telefoonnummer draaien van de áltijd enthousiaste Friese marinier betekent twee dingen. Ga er maar voor zitten als je Siep Hoekstra aan de lijn krijgt en bereid je voor op een onuitputtelijke lofzang over de kweekvijver met talenten die hij bijeen heeft gebracht en die ‘in potentie’ genoeg in huis hebben om naar de top toe te groeien. Waar sporters zich soms na een zomer van hard trainen al wereldkampioenen voelen, prijst de schaatsgekke coach uit Jorwerd zijn meiden en jongens van meet af aan net zo gemakkelijk de hemel in. Terecht of niet, het zal iedereen een boost aan zelfvertrouwen geven. En wat is er mis mee, een volgende ijscampagne vol goede moed aan te vangen? Niets toch.
Maar Hoekstra blijkt deze keer op een ander pad te zijn beland. Of het de leeftijd is (zeventig) die zijn brein tot een koerswijziging heeft aangezet, is lastig te peilen. Wat een feit is: de man is, nu de voorbereiding op de winter alweer een maand of twee aan de gang is, zielsgelukkig met de mensen die hem helpen de rijders van weer wat meer schaatsbagage en levenservaring te voorzien. “Team FrySk heeft nu een staf van vijf mensen. En allemaal zijn ze ontzettend gemotiveerd, enthousiast en zitten ze vol ideeën. Als je ziet hoe de rijders het oppikken, echt geweldig. Het seizoen is niet eerder zó ontspannen van start gegaan”, zegt hij uit de grond van zijn hart.
Team FrySk is omvangrijk (33 schaatsers) en gericht op twee disciplines: de langebaan en de marathon. Er zijn krachten gebundeld, want de marathonformatie van A6-KMC werkt samen met Hoekstra. De ervaren Peter de Vries (57), vorig jaar nog de ploegleider bij Team Essent, functioneert als coach en neemt de skeelertrainingen voor zijn rekening. Daarnaast zijn de bijna 31-jarige Aveline Hijlkema, die jarenlang zelf schaatser bij FrySk is geweest, oud-olympiër Yvonne Nauta (35) en de jong gestopte Jornt Dijk (25) verantwoordelijk voor de trainingsbegeleiding van de gehele selectie. Ieder doet zijn deel, Hoekstra regisseert als hoofdcoach. De resultaten zullen straks uitwijzen hoe effectief het werk in de coulissen is, maar wie je ook aanschiet voor een praatje, dit lijkt een gouden formule.
Neem de oude rot in het marathonvak, Heerenvener De Vries. Dertien jaargangen achter elkaar stond hij aan het hoofd van een grote ploeg met mannen die de dienst uitmaakten in de Topdivisie. Aan dat avontuur kwam in februari 2026 kort na de jaarlijkse trip naar de natuurijswedstrijden op de Weissensee abrupt een einde. De man die twee keer de Alternatieve Elfstedentocht won, was in een mum van tijd weer elders onderdak. Henk Jan Meijer, teambaas van A6, strikte De Vries.
“Ik was na dertien seizoenen nog niet klaar in deze sport. En al realiseerde ik me dat de manier van werken anders zou zijn bij een ploeg als A6, ik had er zin in. Zeker nu de combinatie er is met de talenten van FrySk op de langebaan zie ik het als een uitdaging met die jonge gasten en meiden bezig te zijn. Voor mij was het een goede basis te weten dat ik werd gevraagd door een team. Na zoveel jaar actief te zijn geweest in teams die standaard meededen om de prijzen, kan ik niet zeggen dat ik aan deze stap toe was. Als ploegleider wil je winnen. Dat wil ik nog steeds; alleen leert de realiteit dat we daar op een andere wijze naar op zoek moeten gaan. Het is een andere dynamiek, maar ik heb er zoveel plezier in sinds de eerste dag dat ik eraan ben begonnen. Ik zei het pas geleden nog tegen Henk Jan: man, we hebben een mooi ploegje hoor. Ik heb geen last van revanchegevoelens ten opzichte van Essent. Waarom zou ik? Na al die jaren hoef ik niets te bewijzen. Ik hoop dat we het hartstikke goed zullen doen. Trouwens, wat hebben de rijders eraan als ik met wrok zou rondlopen? Helemaal niks! Dit is een nieuwe start, met andere mogelijkheden. Ik geniet er elke dag van.”
Je hoeft Aveline Hijlkema niet te vragen of zij er hetzelfde over denkt. Als ‘kind van de ploeg’ dat in 2017 al onder de vleugels kroop van Hoekstra, voelt een andere rol snel vertrouwd. Vooropgesteld, zegt ze onmiddellijk, het liefst zou ze nog schaatsen. Longcovid – wat zich bij haar openbaarde in oktober 2023 – heeft haar carrière verknald. Twee winters is ze tegen beter weten in doorgegaan, hopend op volledig herstel zodat ze de draad weer zou kunnen oppakken. Omdat ze het schaatsen heeft weten te combineren met een studie waarin voor haar gezond bewegen het fundament vormde, was het niet zo’n gek idee van Hoekstra haar een positie in de staf toe te bedelen.
“Terwijl het nooit mijn wens is geweest in de topsport te werken”, onthult ze lachend. “Ik vind het veel interessanter na te gaan wat bewegen doet voor de gezondheid van mensen. In die sector werk ik ook”, zegt Hijlkema, verwijzend naar haar baan als onderzoeker bij de Bas van de Goor Foundation. “Ik merk wel dat ik het als schaatstrainer steeds leuker begin te vinden, omdat ik mijn ervaring meer en meer kan delen met de rijders.”
Dat doet ze onveranderd vanuit haar eigen standpunt: de gezondheid voert de boventoon. Ze kent het bestaan van een topsporter, met de privileges die het zo nu en dan met zich meebrengt. “Ik weet wat het is zonder restricties te kunnen trainen en wedstrijden te rijden. In coronatijd konden wij gewoon doorgaan met alles, terwijl de mensen in verzorgingstehuizen geen bezoek meer mochten hebben. Ik voelde me bezwaard, al snapte ik de positie van de topsport die een voorbeeldfunctie heeft voor de gezondheid en welzijn van de mensen. Alle poespas die erbij komt kijken, hoeft van mij niet.”
Hijlkema zorgt voor balans binnen de staf. “Zoals Siep bezig is in het schaatsen, hoe hii er dag en nacht in kan opgaan, dat is geweldig. Tegelijkertijd denk ik soms: het is maar schaatsen. Ik besef ook dat je personen als hij nodig hebt. Zonder Siep zou Team FrySk niet zijn wat het nu is. Hij brengt energie en structuur, ik zeg zo nu en dan: even de oogkleppen afzetten.”
Zo heeft ieder zijn of haar aandeel in het coachen van de sporters. Yvonne Nauta, de Nederlandse allroundkampioen bij de vrouwen van 2014, zocht en vond na het schaatsen haar geluk in Yin yoga. “Ik wilde toen ik stopte niet zomaar iets doen om geld te verdienen; er moest sprake zijn van zingeving, anders houd ik het niet vol. Yin yoga gaf mij dat gevoel”, vertelde de 35-jarige Friezin verleden jaar op Schaatsen.nl, op dat moment niet wetend dat uitgerekend Hoekstra haar zou benaderen om de ploeg op ‘spiritueel gebied’ meer bij te brengen, naast de fine tuning van de schaatstechniek.
Nauta, de laatste jaren marathons schaatsend voor A6, kwam via Henk Jan Meijer in contact met Siep. “Ik kende hem nauwelijks, maar we hadden snel een klik. En het mooie: hij begon vrijwel direct over Yin yoga. Al is-ie er zelf niet van, hij was benieuwd of het iets voor het team zou zijn. Ik kreeg meteen het volste vertrouwen, hij wilde me als trainer en vanaf de eerste week heb ik Yin yoga kunnen implementeren in het trainingsprogramma.
“Ik hoefde er geen moeite voor te doen, want Siep zei heel simpel: ‘Hup, dit doen we voortaan op de vrijdag’, en daarmee was het klaar. Het is prachtig dat alle rijders dit onderdeel hebben omarmd, ook al zullen er best vooroordelen zijn geweest”, aldus Nauta. De eerste les die ze gaf, verliep vlotjes. “Ik kan het me amper herinneren, zo goed ging het. Iedereen was stil en volgde de aanwijzingen op. Inmiddels kan ik wel zeggen dat ik me volkomen op mijn plaats voel bij de ploeg. Ik hoor hoe enthousiast iedereen is, ook over de gehele staf. We hebben elkaar vlug gevonden.”
Tot slot is er nog de twintiger Jornt Dijk. Acht seizoenen maakte hij deel uit van Hoekstra's brigade, aanhoudend blessureleed deed hem dit jaar besluiten te stoppen. "Vorige winter was het plan aan het NK Allround mee te doen", vertelt hij. "De winter ervoor stond ik op de reservelijst. Ik dacht: ik geef er nog een keer een slinger aan, kijken hoe ver ik kom. Maar toen begon ik het seizoen met een achillespeesblessure waarvan ik pas maanden later het gevoel had dat ik weer normaal kon schaatsen. Op dat moment vroeg ik me af of ik er nog alles voor over zou hebben het opnieuw een jaar te proberen."
Dijk beschikte al over het trainersdiploma ST-3. Bovendien was en is zijn relatie met Hoekstra uitstekend. "Ik heb zoveel van hem gekregen in de loop der jaren, dat ik daar best wat voor wilde terugdoen, mits het een beetje te combineren zou zijn met mijn baan als engineer. Dat lukt. Gedurende de zomer ben ik twee dagen per week aanwezig bij de trainingen en houd ik me bezig met het materiaal, van de schaatsen tot de fietsen. In de winter is het de bedoeling dat ik alle schaatstrainingen erbij ben", licht hij toe.
Tijdens het trainingskamp in Elburg bekommerde Dijk zich om de fietsen van de atleten. Van twee rijders nam hij de schaatsen onder handen. "Zij gaan de komende periode naar Inzell om te trainen, dus de ijzers heb ik opnieuw geslepen. Dat deed ik in het verleden ook; wekelijks had ik zo'n drie paar schaatsen die ik moest checken." In het trainersvak hoopt hij nog veel op te steken van Hoekstra en De Vries. "Van zulke mannen kan ik veel leren. Omdat ik zelf heb geschaatst, begrijp ik redelijk goed hoe de rijders erin staan. Dat kan ik vertalen naar de trainingen en zo voegt dat ook weer iets toe aan het geheel. Bovendien nemen we Siep werk uit handen dat hij in het verleden vrijwel allemaal in zijn eentje moest doen."
