Onze leider, Christijn Groeneveld, vond het allemaal wel meevallen, zei hij tegen onze schaatsjournalist na de wedstrijd. En het viel ook wel mee. Soms gebeurt er wat, in het heetst van de strijd.
Onze competitiemanager Teun Breedijk vond dat hij een mail aan ploegvertegenwoordigers moest wijden over het zogenaamde gebrek aan sportiviteit. Maar waar heeft Teun het over? We hebben niets gezien. We zien toch überhaupt niets? We moeten het doen met de foto’s van onze huisfotograaf, de stukjes tekst van onze huisjournalist en de live rondetijden via Mylaps. Honderden schaatsfreaks zitten gekluisterd aan de live rondetijden, zoals we vroeger gekluisterd zaten aan Radio Oranje. Terug in de tijd.
Voormalig voetballers weten: vroeger kon veel meer op het veld. Er was géén of hooguit één camera om het één en ander te registreren. De kans dat jouw elleboogstoot er op kwam, was nihil. En de scheids kijkt vaker van je af dan naar je toe, dus die is niet zo moeilijk te foppen. Tegenwoordig staan er tientallen camera’s, met de meest prachtige slowmotionfuncties. Doelpunten worden nog mooier, tackles een stuk spectaculairder. En we hebben wat om over te lullen. Uren lang lullen. Over passes, positiespel, scheldpartijen en scheidsrechters die respect willen.
Over afgelopen zaterdag hadden tientallen praatprogramma’s gevuld kunnen worden. Ik stel me de actie van Jan van Loon even voor vanuit drie cameraposities. Hoe hij een concurrent in een groen pak vast pakt en op het ijs kwakt. Prachtig Jan, daar hadden we uren over kunnen praten en lachen. Maar niet alleen beelden van ruzietjes, ook inhaalacties, demarrages, valpartijen. Voor het spektakel, om na te denken over fair play, maar vooral: om wat te lullen te hebben.
Want er wordt veel te weinig gepraat over marathonschaatsen. De gevechten op de willekeurige ijsbanen in het land zijn adembenemend, maar er zijn een paar honderd man die er live van genieten, de rest van de marathonfreaks doet het met live rondetijden, en voor de rest belanden de wedstrijden in de vergetelheid. We hebben geen podium. Een mass-start wordt ineens spektakel genoemd, maar dat komt alleen maar omdat het gros van de mensen voor het eerst zoiets ziet. Het gebeurt elke week, in de marathon, in een verbeterde uitvoering ook nog eens.
Beelden hebben we nodig. Broadcast yourself is de trend. In een mediawereld waarin wordt bezuinigd (en je dus niets moet verwachten van omroepen) en de mogelijkheden om jezelf te profileren oneindig zijn geworden, is het tijd om de handschoen op te pakken. Registratie van alle marathons kost de kop niet, zo heb ik inmiddels opgevraagd. Als alle stakeholders een duit in het zakje doen, halen we volgend jaar met een wekelijkse rubriek ludieke opstootjes De Wereld Draait Door, met een geweldige samenvatting NOS Studio Sport en domineert Team Brabant Omroep Brabant.
Allemaal een paar duizend euro mensen, is dat teveel gevraagd? Omdat onze sport in de spotlights moet. Marathonteams, schaatsen.nl, de KNSB, KPN, Unox, VGZ. En de Telegraaf natuurlijk, voor de wekelijkse rubriek oproer kraaien. “Van Loon slaat Berga hersens in.” Doen we mee?
Geert Plender is marathonschaatser in het Team Van Werven.