Goed, we waren er blij mee. Maar als we de prestatie vergelijken met de sport, dan stelt het eigenlijk niet zoveel voor. Wil je naar de Olympische Spelen, dan moet je een top-8 positie behalen op een wereldtoernooi. Voor de duidelijkheid: het Eurovisie Songfestival is ‘slechts’ een Europees podium. Geen Olympisch Songfestival voor Nederland dus.

Maar kijk eens wat een aandacht. Heel Nederland leeft op, omdat we waarde hechten aan het festival. Opeens geloven we er weer in dat Nederland iets betekent op dit gebied. Meedoen in de finale was belangrijker dan winnen. Nu we de finale hebben gehaald denken we dat we misschien over een paar jaar wel weer kunnen winnen. Het was een illusie geweest dat Nederland vanuit het niets zomaar met de titel naar huis was gegaan.

En zo is het ook in de sport. Langzaam aan de weg timmeren op weg naar de top. Jaar na jaar betere prestaties neerzetten. Want uiteindelijk willen we de komende negen jaar niet weer hoeven teren op het ‘succes’ van Anouk dit jaar. We willen structureel succes.

Hoe dat moet met het Songfestival weet ik niet, want daar ben je altijd afhankelijk van politieke vriendjes. Maar met het kunstrijden willen we in Nederland een structuur neerzetten waarmee we structureel succes kunnen hebben.  Het kunstrijden gaat daarin mee met de gedachte van NOC*NSF om de beste talenten gezamenlijk te laten trainen, zonder dat ze direct hoeven te verhuizen. In deze regionale talent centra (RTC’s) kunnen de rijders doorgroeien, zowel in hun sport als op school. Want geld verdienen in de sport is maar voor weinigen weggelegd, laat staan dat ze er de rest van hun leven op kunnen teren.

Net zoals Anouk moeten we met het kunstrijden ook maar weer eerst een finaleplek zien te bemachtigen op een Europees Kampioenschap. En daarna op een Wereldkampioenschap. Ieder jaar weer en ieder jaar weer een beetje hoger. Hopen op een beetje media-aandacht om kans te maken op sponsoring die hard nodig is om alle plannen te realiseren.

Maar wellicht moeten we het eens over een andere boeg gooien en de Nederlandse afvaardiging naar het Eurovisie Songfestival opleuken met een kunstrij-act. Twee vliegen in één klap: het kunstrijden volop media-aandacht in Nederland en een kans om het Eurovisie Songfestival te winnen. Want een klein ijsbaantje naast de zanger leverde Rusland in 2008 ook de winst op. Maar ja, dat was ook niet zomaar iemand op die ijsbaan. Dat was olympisch kampioen Evgeni Plushenko.

Blijft toch de vraag van het kip en het ei. Hebben we eerst kunstrijsucces nodig om het Eurovisie Songfestival te winnen?

Karen Venhuizen is oud-kunstrijdster en tegenwoordig disciplinemanager kunstrijden bij de KNSB.