Het is vandaag precies vijf jaar geleden dat bij de mannen Bob de Vries en bij de vrouwen Foske Tamar van de Wal de eerste natuurijsmarathon in Noordlaren won. De strijd tussen de verenigingen Veenoord, Haaksbergen en Gramsbergen was die dag gewonnen door Noordlaren.

Die herfst was er voor het eerst een afspraak gemaakt tussen deze verenigingen om bij aanhoudende vorst een Vierdaagse te organiseren. Veelal was het zo dat er na de eerste natuurijs marathon geen tweede meer kwam, maar nu was er nieuw elan bij de verenigingen.

De strijd om de winst voor de eerste marathon op natuurijs was in stand gehouden, maar er was een belangrijk sportief element aan toegevoegd. Bij aanhoudende vorst ging men er allemaal voor om te proberen meer wedstrijden te organiseren.

Vroeger was Veenoord de enige met het concept ’de eerste natuurijsmarathon, nu zijn er inmiddels vier verenigingen die de strijd aangaan, en dus drie sportieve verliezers met veel kennis die even aan de kant staan. Soms is de winnaar een dag later ook verliezer, want Koning Winter laat zich niet sturen. Het zijn veelal wedstrijden van ’kan het wel, kan het niet’. Dit is ook het risico en charme van deze wedstrijden.

Heel Nederland wordt in de ban gehouden door deze vorm van natuurijsschaatsen. De bekende gele giertank op het journaal is inmiddels een collectors item geworden

Vrijwel direct na dit pact (bij Waanders in Staphorst werd daar de overeenkomst gesloten) begon Koning Winter zich te roeren. Draaiboeken, reglementen, vergunningen werden in een rap tempo klaargestoomd.

De dagen van 27 en 28 november waren razend drukke dagen voor de natuurijscoördinator van de KNSB. Alle vier banen moest ik bezoeken en beslissen waar de eerste marathon gereden zou worden.

Bij alle verenigingen heerste een geweldige sportieve gedrevenheid om te winnen. De ijsmeesters waren keihard aan het werk om maar een mooie ijsvloer te krijgen. Noordlaren en Veenoord hebben het systeem om het water met giertanken op te brengen, Haaksbergen en Gramsbergen hebben het water er al op staan. Al deze systemen zijn omgeven door geheimzinnigheid van de plaatselijke ijsmeesters.

Het grootste geheim heeft de natuur natuurlijk zelf in zijn tas. Het moet namelijk gewoon op de locatie hard vriezen. Met matige temperaturen onder nul hebben Veenoord en Noordlaren een licht voordeel met het water opbrengen, in wezen wordt de natuur gemanipuleerd door de giertank. Vriest het harder dan zijn Haaksbergen en Gramsbergen in het voordeel.

Na veel overleg op die dag meldde de KNSB dat de eerste marathon op natuurijs gewonnen was door Noordlaren. Een emotionele, blije en huilende voorzitter Veldman van Noordlaren kon zijn geluk niet op. Het met geheimen omgeven water uit het Zuidlaardermeer van ijsmeester Gezienus van Iren had weer eens gezegevierd.

Ongekend dat je met een plan komt en het eerste jaar wordt dat al gehonoreerd door Koning Winter. Op 2 december Veenoord, 3 december Haaksbergen en op 21 december de finale in Gramsbergen. Voordat de officiële winter begonnen was, werd de Vierdaagse gereden, dat beloofde nog wat voor de komende winter.

De huidige november vertoont veel overeenkomsten met die van 2010. Misschien kunnen we al snel weer hooien!