Misschien wel mijn laatste rit bij een NK twitterde hij, voordat Niels Kerstholt begon aan de slotafstand op de Nederlandse kampioenschappen. Sotsji wordt het eindstation voor de dertigjarige shorttracker (al kan het zomaar zijn dat hij als liefhebber zijn carrière een jaar verlengt voor de EK in eigen land in 2015).
Bij zijn derde Olympische Spelen gloort er eindelijk een olympische plak aan de horizon. Kerstholt vertrekt niet naar Sotsji om mee te doen, maar om terug te keren als een winnaar.
Het EK als tussenstop op weg naar de kustplaats aan de Zwarte Zee. Wat zou het mooi zijn als Kerstholt bij dat tussendoortje kan zegevieren. De man die in 2008, samen met Annita van Doorn, het shorttracken in Nederland weer op de kaart zette.
Na jaren waarin Nederlanders slechts achterin bungelden of in de middenmoot mee konden strijden, vond Kerstholt de aansluiting bij de Europese top. Hij won de 1000 meter – zijn mooiste zege, want hij versloeg een sterkere tegenstander en dat vindt Kerstholt mooi – en greep zilver in het eindklassement, achter de verrassende winnaar Haralds Silovs.
Andere shorttrackers kwamen opzetten in Nederland, konden zich spiegelen aan het niveau van Kerstholt en vonden gaandeweg de aansluiting met de wereldtop. In 2012 zag hij zijn jongere ploeggenoot Sjinkie Knegt als eerste Nederlander naar de Europese titel snellen, voor Kerstholt restte het zilver.
2013 Begon als het jaar van Kerstholt. De Utrechter toonde zich bij de Nederlandse kampioenschappen oppermachtig, liet niets voor zijn ploeggenoten liggen en kroonde zich voor de zesde keer tot nationaal kampioen.
Het werd geen opmars naar een tweede titel in een maand tijd. Kerstholt zag zijn andere ploegmaat, Freek van der Wart, langszij steken bij het EK. De man waarvan niemand het had verwacht. Te lief was hij geweest, concludeerde Kerstholt. "Ben ik niet het hele weekend te lief geweest. Heb ik niet te veel voor Nederland en te weinig voor Niels gereden?", vroeg hij zich na zijn zesde plaats vertwijfeld af.
De resultaten van dit EK in Dresden zijn niet belangrijk. Het wordt me aan alle kanten ingepeperd, door de schaatsers, door de bondscoach. Waar het in Dresden omdraait is wedstrijdspanning, wedstrijdritme en wedstrijdscherpte. Alles voor Sotsji.
"Als je het EK wint is dat hartstikke leuk, maar uiteindelijk is iedereen dat drie weken later weer vergeten als je niks wint op de Spelen", aldus bondscoach Jeroen Otter.
Nee, een Europese titel in een olympisch jaar telt niet. Of toch? Hij zou maar mooi op je palmares staan. Bovendien staat-ie gewoon in de boeken.
Ook Kerstholt kent de waarde die momenteel aan het EK wordt toegekend. Maar ik zie stiekem een vlammetje branden in de ogen van onze veteraan. "Als je daar staat, wil je gewoon winnen, hoor. Dan rijd je voor wat je op dat moment waard bent."
Zo mag ik het horen. Hup Niels! Hup! Op naar een derde Nederlandse Europees kampioen op rij.
Fiona van Doorn is de shorttrackverslaggever van schaatsen.nl