Net zo extreem is het verschil tussen arm en rijk. Ik zit mega-luxe in een vijfsterrenhotel met een Louis Vuittonwinkel om de hoek. Armani en Gucci lopen hier ook over straat.
En dan het beeld vanuit de bus op weg naar de ijsbaan: langs sloppenwijken komen we nog net niet – hoewel die er vast zijn. Maar de mensen leven wel in erbarmelijke omstandigheden. Kleine flatjes met bijna geen lichtinval en ontzettend veel troep. Op straat, maar ook in de huisjes. Ook de stank die er hangt is niet voor te stellen. Wat ben ik dan verwend in Nederland…
Een tikkeltje ouderwets is dat heel veel websites op internet geblokkeerd worden. Twitter, Facebook, Hyves en YouTube mag je niet bezoeken in China. Waarschijnlijk wil de regering niet dat Chinezen van alles plaatsen op het wereldwijde web. Ik merk ineens hoeveel gebruik ik daar eigenlijk van maak en hoe vanzelfsprekend het is in Nederland. Tja, tijd voor een goed boek dus!
Nu even over de World Cup. In dit hotel zitten trouwens ook alle langebaanschaatsers. Zij rijden hun races in een ijsbaan die 200 meter van de shorttrackbaan staat.
Gisteren was de eerste volle dag dat we in Changchun waren. Op maandag is er nog geen ijs geregeld voor de World Cuprijders dus dan gaan we vaak hardlopen of fietsen en downtime doen.
Het is fijn om direct in een ritme te komen. Zo kom je het snelst van je jetlag af en blijft je lichaam in beweging. In het hotel is een kleine fitnessruimte. Lopend op de loopband keek ik uit over de drukke straten van Changchun.
Ook stond er een tafeltennistafel. Ik kon het natuurlijk niet laten om daar geen gebruik van te maken! Aan het eind van de middag zijn we met de bus naar de langebaan gegaan. Daar was genoeg ruimte om een downtime-programmaatje te doen. Alvast in de hoeken komen voor morgen als we kunnen schaatsen. Diep zitten en schaatspassen maken zijn belangrijke onderdelen van het downtime programma.
Vandaag ben ik voor het eerst in ons stadion geweest. Een oude hal met een super hoog dak. Er kan heel erg veel publiek in en gelukkig zijn er schone zit wc’s! Dat is elke keer maar weer afwachten in China. Koud was het er wel, maar gewapend in warme kleding was het best te doen op het ijs.
Zo’n eerste ijstraining na een lange reis is altijd rustig. Het ijs voelen en je materiaal daarop afstemmen is de prioriteit. Hoe voelt het ijs, hoe is de grip, is het snel, glijd het goed, wat zijn de beste lijnen om te rijden? Met dat soort dingen ben ik bezig als ik voor het eerst op een nieuwe baan schaats. Ik was best snel klaar met voelen en adapteren op het nieuwe ijs, dus ik had al vrij snel het gevoel weer te pakken. Voor morgen heb ik dus alles in orde en kan ik mij helemaal concentreren op de training.
Nu is er tijd om even te chillen. Eén keer raden wat ik ga doen? Juist, een boek lezen!