Hij heeft inmiddels zijn skeelers verruild voor gympen en zit na te genieten op een campingstoeltje. "Het is wel leuk om voor een verrassing te zorgen. Maar dit had ik zelf echt niet kunnen dromen." Verkerk deed vorig jaar voor het eerst mee met het kampioenschap. "Toen lag ik er zo'n beetje gelijk af. Dit jaar liep het wel lekker. Ik wilde nu zo lang mogelijk erbij blijven en leuk meerijden. Echt jezelf stuk rijden en dan weer een goede training hebben gehad."
De rijder uit Nieuw-Vennep had geen moment het gevoel dat een podiumplek er wel in zou zitten. "Ik zat er helemaal doorheen in het peloton. Maar het viel heel erg stil toen Bart (Hoolwerf) weg was. Ik ben op kop gaan rijden met de gedachte het gat rustig dicht te rijden. De rest zat naar elkaar te kijken en ik sprong er mooi tussendoor weg op het juiste moment. In het begin keek ik nog wel over mijn schouder maar in het laatste rondje dacht ik oké, niet achterom kijken en gewoon blijven gaan. Je helemaal leeg rijden zodat je geen spijt krijgt achteraf."
Met de streep in zicht voor Verkerk riep speaker Jannes enthousiast dat de armen allang in de lucht mochten maar hij bleef door beuken. "Ik had het gevoel dat ze elk moment voorbij konden suizen. Maar twee meter voor de finish keek ik achterom en ik zag ze niet. Ik denk 'hè, dit kan toch niet?' Toen kon ik wel juichen. Ik was echt ontzettend blij." Wel jammer dat zijn status van onbekende nu verpest is, voegt hij er met een knipoog aan toe.
Aanvallen en wegrijden van het peloton zijn op zich geen verrassende acties van Verkerk. "Bij wedstrijden in de C-divisie doe ik dat altijd. Dat vind ik ook leuk. Maar hier kan ik dat gewoon niet. Mijn topsnelheid ligt een stuk lager. Mijn conditie is misschien wel hetzelfde maar ik ben gewoon niet zo’n goede skeeleraar. Blijkbaar zit er toch wel wat in."
Het is Verkerks laatste seizoen als junior dus volgend jaar wordt het sowieso allemaal anders. Zijn ambities voor het komende winterseizoen zijn duidelijk. "Ik wil top tien rijden bij het 6-banentoernooi. En dan misschien al het NK van de senioren mee rijden."
Maar eerst genieten van deze medaille en het mooie weer. Feesten tot de kleine uurtjes gaat 'm niet worden. "Ik moet morgen weer naar school. Dus het wordt een heel klein feestje. Ik ga met mijn familie lekker eten en wel op tijd naar bed."