Bij de wereldbekers in Canada was de zeventiende plaats op de 500 meter zijn beste klassering. Eley was niet tevreden over zijn vorm en ook de geboorte van zijn dochter speelde een rol in zijn beslissing om te stoppen.
"Een paar maanden voor Sotsji dacht ik dat dat mijn laatste seizoen zou zijn", zei Eley tegen de Nottingham Post. "Maar ik werd zoveel sterker in de voorbereiding naar de Spelen en ik werd aanvoerder en de vlagdrager voor de Britse ploeg. Dat was zo'n goed gevoel, dat ik door wilde gaan." Na de Spelen won Eley bovendien een bronzen plak bij de wereldkampioenschappen op de relay. "Daardoor was het moeilijk om op dat moment weg te lopen."
Eley nam drie keer deel aan de Olympische Spelen. Bij zijn debuut in 2006 in Turijn eindigde hij als vijfde in de olympische finale van de 500 meter. Hij maakte ook onderdeel uit van de aflossingsploeg die in 2011 het wereldrecord in Dresden greep en hij was de eerste Brit die een wereldbekeroverwinning in de wacht sleepte, met het goud op de 500 meter in Heerenveen in 2007.