Jarenlang hikte Boer tegen de grote prijzen aan. Ze werd op de vorige Spelen vierde op de 500 en vierde op de 1500 meter. Daarnaast werd ze driemaal vierde op de WK sprint, de laatste keer was half januari. "Het gaat me niet weer gebeuren, dacht ik nu. Ik wilde een tijd neerzetten waar de rest voor moest vechten."
Boer was wel iets sneller dan haar eerste rit, maar twijfelde of het goed zou zijn voor een medaille. "Na de finish van de tweede 500 meter dacht ik dat het niet genoeg zou zijn. Die laatste ritten waren niet leuk, echt niet leuk. Ik heb me nooit zo gevoeld. Het was nog erger dan voor mijn eigen race."
De angst voor opnieuw een vierde plek zat diep bij de sprintster van Team Liga. "Ik dacht dat dat wel meeviel, maar ik kon niets anders denken dan: nee, ik word weer vierde." Dat gebeurde niet. Op Sang-Hwa Lee en Olga Fatkulina na beten al haar concurrentes zich stuk op Boers tijd.
Na de laatste rit kwam de ontlading bij Boer. "Ik weet niet eens meer wat er allemaal gebeurde. In de tunnel vloog mijn huis- en ploeggenote Yvonne Nauta me om de nek. Toen was het wel even janken", zei ze.
"Het is heel fijn dat ik nu geen vierde, maar derde ben geworden. Ik ben super blij om eindelijk eens het podium op te mogen", vertelde ze. "Dit is brons met een gouden randje."
Met haar succes beleeft Boer de Winterspelen in Sotsji meteen al heel anders dan vier jaar geleden in Vancouver. "Toen heb ik voor mijn gevoel de Spelen helemaal niet meegemaakt omdat ik toen niet op het podium kwam, ook al was ik toen misschien wel beter in het internationale veld dan nu. Dat het nu zo uit het niets komt is geweldig."
De bronzen medaille is een teken dat Boer een belangrijke mentale verandering heeft doorgemaakt, denkt ze. Dat heeft ze in hoge mate te danken aan haar coach Marianne Timmer. "Zij gelooft zo erg in mij dat ze het ook overgebracht heeft op mij."
"Ik was heel lang veel te bescheiden of ik durfde het niet. Ik dacht dat de vierde plaats wel mijn plek zou zijn. Vroeger toen ik klein was kreeg je bij shorttrack als vierde ook een prijs. Misschien kwam dat daar wel vandaan", grapte Boer.
Het geloof in eigen kunnen had Boer vorig jaar al gekregen. "Ik ben toen gaan geloven dat ik meer in mijn mars had dan wat ik tot dan toe liet zien. Dat ging met ups en downs, maar de up kwam hier op het juiste moment."