Er was verwarring, chaos zelfs en dat terwijl de dag zo rustig was begonnen. Na de ochtendtraining had Koen Verweij aangegeven dat er een kort persmoment zou zijn, zijn laatste voor de 1000 meter van woensdag.
Normaal vinden deze persbijeenkomsten plaats in een zaaltje of in de persruimte, maar Koen had een ander plan. Terwijl de persvoorlichter van het NOC hem de persruimte inloodste zei hij: "Kunnen we het niet ergens anders doen? Buiten misschien? Het is ontzettend lekker weer."
Dat klopte. Sotsji maakt sowieso al niet de indruk te passen bij de Winterspelen met zijn palmbomen en zomerresorts, maar maandag leek de winter verder weg dan ooit. De zon scheen uitbundig en het was minstens zeventien graden.
We zetten ons met Koen in het gras direct naast de Adler Arena. We hadden geen mand met sandwiches en vlierbessensap meegenomen, maar verder was het de perfecte picknick. Verweij vertelde ontspannen en met humor over zijn verwachtingen, ambities en ervaringen. In de ongedwongen sfeer leek hij nog spraakzamer dan anders.
De rust die hij voelde bracht hij maandagochtend op ons over. En dat was maar goed ook, want we hadden die avond onze energie hard nodig om de kluwen na de 500 meter te ontwarren.
Schaatsen.nl-verslaggever Erik van Lakerveld belicht zijn belevenissen in Sotsji dagelijks in een weblog.