Vooraf kon bijna iedereen in de finale winnen. Voor Kamminga gold dat ze als favoriete startte, daar ze de afgelopen twee jaar de titel voor zich opeiste. Niet alleen Kamminga kwam er niet aan te pas. Hetzelfde gold voor de Duitsers Schimek en Thum. Zelfs Francesca Lollobridiga kwam in het stuk niet voor. Bittner versnelde met twee ronden te gaan en het pleit was beslecht.
De 20-jarige Oostenrijkse rijdt voor het eerst bij de senioren en heeft zichzelf ook verrast met het succes. “Ik had het helemaal niet verwacht. Ik dacht dat ik top vijf zou kunnen rijden, maar niet dat ik zou kunnen winnen van al die kampioenen. Tijdens de Europacups werd ik steeds vijfde of zesde en ging het helemaal niet zo makkelijk.”
De Oostenrijkse werd afgelopen winter achtste op de WK sprint bij de grote dames, terwijl ze als junior wereldkampioen werd op drie afstanden. In het skeeleren meldt ze zich voor het eerst bij de elite. Waar ze dus met gemak afrekende met Sandrine Tas, die tweede werd, en Lollobrigida die ternauwernood een medaille uit het vuur sleepte.
En dat terwijl de voorbereiding van Bittner niet eens optimaal was. “Ik woon hier wel dichtbij ja, dus het is mijn thuisbaan. Maar de laatste weken moest ik me melden bij het leger. Het is de enige manier voor een Oostenrijker om voor een kleine sport betaald te krijgen. Eerst stond ik lang op het ijs, daarna moest ik me melden voor het onderwijsprogramma van het leger en na dit toernooi moet ik nog een week terug.”
De prestaties van Bittner blijven niet onopgemerkt. De nationale TV kwam al langs en in de dagbladen is zowaar aandacht voor de skatesport. “Het is hier zo’n kleine sport, net als schaatsen, maar inderdaad, ik krijg nu wel aandacht. Voor het eerst.”
Ondanks berichten in de Nederlandse media dat Bittner naar Clafis zou gaan, traint ze gewoon bij de Oostenrijkse selectie, met drie mannen. “Ik heb dat bericht ook gelezen, maar ik ben helemaal niet gevraagd.” En in Oostenrijk krijgt ze support van Emese Hunyadi, de laatste schaatser uit Oostenrijk die successen boekte.
“Ik ken haar goed, het is een vriendin. Ze belt me soms. Ik hoop haar natuurlijk op te volgen. Het is nog een lange weg, maar ik ben er aan begonnen.”