De finale van de race in Haarlem kreeg zo een verrassende ontknoping. Het had er alle schijn van dat Berga en Hoolwerf met elkaar om de winst zouden sprinten. Maar in de laatste meters ging het fout. De twee raakten elkaar, Berga ging onderuit en Hoolwerf verloor zijn snelheid.
’’Ik zag het gebeuren en besloot toch nog even te versnellen’’, vertelde Bergsma, die uiteindelijk Hoolwerf nipt voorbleef en zo zijn tweede zege van het seizoen boekte. Eerder won hij de openingswedstrijd in Amsterdam. Van Beek eindigde als derde en bezorgde zo zijn team Van Werven de eerste podiumplek van dit seizoen.
Berga zocht na afloop balend de kleedkamer op. De Drent was er zeker van dat zijn eerste zege van het seizoen hem door de neus was geboord. ’’Ik was net iedereen voorbij, was echt op weg naar de winst. Echt klote om dan nog te vallen en alles kwijt te raken.’’
Hoolwerf was ook al niet heel gelukkig. ’’We zaten heel kort bij elkaar. Ik kan niet zeggen of Ingmar iets voor lag, want ik heb alleen naar de streep gekeken. Maar we raakten elkaar. Hij viel en ik was uit balans, waardoor Jorrit Bergsma dichterbij kwam’’, vertelde de jonge rijder van Tjolk. Op die streep was het verschil zo minimaal dat de jury zich minutenlang over de beelden moest buigen. Voor Hoolwerf was de uitkomst niet verrassend. ’’Ik wist al dat Jorrit had gewonnen.’’
De schaatser uit Eemdijk baalde al net zo hard als Berga. ’’Ik ben dit seizoen nog niet in de positie geweest te kunnen sprinten om de winst. Als dat moment er dan is, wil je jezelf ook bewijzen. Dan is het echt jammer als het zo afloopt, ook al word je dan nog tweede.’’
Die sprint was de apotheose van opnieuw een zinderende koers. Net als in de voorgaande races van dit seizoen ontplofte de wedstrijd al snel. De rook van het startschot was amper opgetrokken of 23 mannen hadden al een ronde voorsprong genomen. Dat was tricky voor de rest, want er hoefde amper iets te gebeuren of de kopgroep was de grootste groep in de koers en de anderen konden uit de wedstrijd als achterblijvers.
Dat gebeurde niet, waardoor er toch nog veel te genieten viel. Met uiteindelijk dus Bergsma als sterkste van allemaal. De man uit Aldeboarn had dit weekeinde ook in het Japanse Obihiro kunnen starten in de World Cup, maar coach Jillert Anema besloot zijn rijders niet naar Azië te laten afreizen. Het werd dus Haarlem. ’’Aan de ene kant jammer’’, stelde Bergsma. ’’Maar aan de andere kant heb ik ook heel veel plezier in de marathons. We wisten dat deze keuze was gemaakt, dan heb ik daar ook geen moeite mee.’’
Die lol in de marathons spat er momenteel vanaf bij de mannen van Anema, die ook nog eens grossieren in zeges. ’’Het gaat gewoon hartstikke lekker’’, erkende Jorritsma, met gevoel voor understatement. Of de rest van het peloton er ook zo over denkt, is maar de vraag, want die mannen worden momenteel wekelijks de vernieling in gereden. Bergsma, lachend: ’’Dat is wel mooi. Het voelt altijd lekker als de rest op een hoop gaat.’’
Het is de verdienste van het collectief, vindt hij. ’’We zijn met elkaar heel sterk, kunnen blind op elkaar rekenen. Als de een net is geweest, kan de ander de volgende klap uitdelen.’’ Zo is het peloton na vijf races al aardig murw gebeukt. Uitzicht op verlossing is er vooralsnog niet. Bergsma: ’’We blijven voorlopig alles op de marathons zetten.’’