De 32-jarige sprinter kende een wisselvallige aanloop naar de Spelen. Aan het begin van het seizoen was zijn vorm niet best, maar bij het olympisch kwalificatietoernooi (OKT) eind december piekte hij op het juiste moment door tickets voor de 500, 1000 en 1500 meter te pakken.
Groothuis is met zijn wereldtitels sprint en 1000 meter uit 2012 nog niet verzadigd en hunkert naar olympisch succes. Op 10 februari start de BrandLoyalty-rijder op de kortste afstand, twee dagen later staat de 1000 op het programma en de 1500 meter wordt op 15 februari verreden.
Heb je nog lang nagenoten van het OKT?
"Het was wel een lekker gevoel om daar goed te rijden. Maar vrij snel daarna zijn we behoorlijk gaan trainen en aan het werk gegaan voor Sotsji. Toch is het altijd prettig om vertrouwen te putten uit goede races. Uiteindelijk zijn de Spelen ook gewoon weer een wedstrijd en het OKT in Nederland is bijna net zo spannend. Het is goed starten en dan zo hard mogelijk 'jekkeren'."
In 2013 waren de prestaties minder. Ben je uit een dal gekomen?
"Zo heb ik het zelf mentaal niet ervaren. Sportief gezien was het de afgelopen anderhalf jaar relatief slecht, maar ik won wel het NK sprint en een keer een World Cup-wedstrijd. Bovendien was ik fit genoeg en had ik constant het vertrouwen dat het ging lukken. Het is mooi dat het nu echt gebeurt."
Ben je nu nog beter dan op het OKT?
"Nu nog niet, dat was een piek en nu is het weer opbouwen. Ik zou nu niet een wedstrijdje kunnen neerleggen zoals bij het OKT. De spanning voor de Spelen moet ook pas een paar dagen van tevoren komen, niet veel eerder. Het zou niet goed zijn als ik nu al zo strak zou staan. Daar ga ik alleen maar slecht van slapen. Er komt straks spanning bij en dat geeft me een prikkel om te presteren. Dan is het zeker mogelijk om nog beter te zijn dan op het OKT."
Stemt alleen een gouden medaille je straks tevreden?
"Ik denk het wel, maar het is heel moeilijk om dat vooraf te zeggen. Ik ben bezig om mijn beste race te rijden en ben ervan overtuigd dat ik daarmee goud kan winnen."
"Het is alleen mogelijk dat er iemand anders opstaat terwijl ik de race van mijn leven rijd. Straks heeft één van mijn concurrenten het wiel opnieuw uitgevonden en rijdt hij een halve seconde harder. Maar als ik mijn beste race rijd op de 1000 meter, dan komen weinig mensen daarbij in de buurt. Eigenlijk is dat alleen Shani Davis en als iemand hem kan verslaan, ben ik het. Dus de kans is redelijk groot dat ik alleen tevreden ben met goud."
Zie je ook op de 1500 meter medaillekansen?
"Dat zou mooi meegenomen zijn, al kan ik zelfs daar wel voor goud gaan. Ik ben alleen iets afhankelijker van wat anderen doen. Mijn 1500 meter is lang niet zo stabiel als mijn 1000, maar ik heb ook al eens een wedstrijd gewonnen en de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Er is bovendien niemand die de afstand heel erg weet te domineren. Davis heeft het nooit een heel seizoen volgehouden en ik weet hoe onvoorspelbaar de Spelen kunnen zijn."
Is jouw aanloop naar de Spelen relaxter omdat het de derde keer is?
"Nu zeker, want vier jaar geleden in Vancouver was ik ziek. Toen was ik een week van tevoren pas een beetje hersteld van 40 graden koorts. Ik stapte ziek het vliegtuig in, zat met trui aan en dekens over me heen terwijl iedereen T-shirts droeg. Wat dat betreft is dit een stuk lekkerder en de ervaring helpt me wel om rustiger te worden."