Jan Witsel uit Krabbendijke kan naar eigen zeggen zelf een klein beetje inline-skaten en een klein beetje schaatsen. Het liefst houdt hij zich als voorzitter bezig met de organisatie van evenementen binnen IJs- en skeelervereniging Krabbendijke.
Krabbendijke ligt op Zuid-Beveland (Zeeland), precies tussen Bergen op Zoom en Goes, en telt 4000 inwoners. De alom bekende inlineronde, die afgelopen zomer voor de negentiende keer werd georganiseerd, wordt gezien als de Zeeuwse kweekvijver voor jong talent. "Ook huidige toppers als Erwin en Niels Mesu hebben in het verleden aan onze skeelerronde meegedaan," weet Witsel.
Sinds wanneer doet u al vrijwilligerswerk bij de ijs- en skeelervereniging?
"Sinds 1997. In 1995/1996 werd de vereniging weer wat wakker geschud, nadat deze eigenlijk 'ter ziele' was gegaan. Mijn kinderen waren klein en gingen naar de schaatsbaan. Doordat ik een eigen bedrijf had, kon ik daar overdag nooit zijn. Maar dan ging ik 's avonds om negen uur nog even helpen met opruimen."
"Op een gegeven moment was er sprake van een bestuurscrisis en werd ik gevraagd voor het bestuur. Dat ben ik gelijk gaan doen, want ik vond het een heel goed initiatief dat de vereniging weer nieuw leven was ingeblazen. Ik vond dat dit niet opnieuw verloren mocht gaan en dus heb ik me daarvoor ingezet. De vereniging was hoofdzakelijk gericht op basisschooljeugd en mijn kinderen hadden toen ook die leeftijd. Nu ben ik opa en ben ik nog altijd actief als vrijwilliger, maar nu doe ik het voor mijn kleinkinderen."
Bent u destijds gelijk voorzitter geworden?
"Nee, ik ben eerst bestuurslid geworden. Ik hield mij bezig met de media en PR-zaken. Toen de voorzitter aftrad, werd mij gevraagd om voorzitter te worden en dat doe ik nu ook al weer zo'n vijftien jaar."
Een ijs- en skeelervereniging 'draait' het hele jaar door. Wat doen jullie zoal?
"Wij hebben verdeeld over het hele jaar drie grote evenementen. We hebben de winterperiode met het schaatsen op natuurijs. In het voorjaar hebben we de skeelertoertocht 'Tussen de Scheldes', die bij ons over Beveland rijdt. Dat is een tocht van ongeveer honderd kilometer. En dan hebben we net voor de grote vakantie nog een skeelercriterium. Dat is een rondje rond de kerk waar bij de jeugd ontzettend veel belangstelling voor is."
"Tussendoor ondersteunen we ook activiteiten van onze leden. Zo heeft onlangs een hele ploeg Zeeuwen bij FlevOnice in Biddinghuizen meegedaan aan 24KiKa (24 uur lang skaten tegen kanker, red.), een skeelerevenement waarvan de opbrengsten ten goede kwamen aan Stichting KiKa. Dat hebben we ook vanuit onze club ondersteund."
Bij jullie skeelercriterium, én jullie vereniging, ligt de nadruk op de basisschooljeugd. Waarom vindt u dat zo belangrijk?
"Ik vind dat de mooiste doelgroep. Die kinderen kunnen eigenlijk zelf nergens naar toe. Of je moet hele fanatieke ouders hebben, die je overal naar toe willen rijden. Maar anders hebben die kinderen hier in de omgeving maar weinig om handen. Bovendien is dit een doelgroep die je nog een beetje plezier kunt doen. Zodra ze gaan puberen, gaan ze overal tegenaan schoppen en is de lol er snel af. Ik vind die basisschooljeugd gewoon een heel leerzame doelgroep en vanuit de vereniging proberen we ze ook normen en waarden mee te geven waar ze later iets aan hebben."
In Zeeland zijn jullie wat ijs betreft aangewezen op natuurijs.
"Dat klopt. We hebben bij ons in Krabbendijke een terrein, dat ligt eigenlijk midden in het dorp, en dat is een groot parkeerterrein naast de voetbalvelden. Kleine kinderen hoeven niet over gevaarlijke wegen. Ze kunnen in het dorp blijven. Zodra het gaat vriezen leggen we daar een ijsbaan aan. Dat is een schitterende plek. Ik durf haast wel te zeggen dat in heel Nederland geen een schaatsvereniging zo'n mooie plek heeft."
En ligt daar al snel ijs?
"We moeten het wel opspuiten en dan hangt het natuurlijk van de vorst af. Zodra het een graad of vier tot vijf gaat vriezen, hebben we in vier dagen ijs. Ik ben daar ook heel intensief mee bezig. Ik ben niet de officiële ijsmeester, maar ik ben wel altijd als eerste en als laatste op de baan."
Hebben jullie veel betrokken mensen bij de vereniging?
"Jazeker. We hebben ontzettend veel vrijwilligers. Vorige week hadden we onze vrijwilligersavond en toen waren er zo'n tachtig mensen aanwezig. Op die groep kunnen we zo'n beetje het hele jaar een beroep doen."
Naast die vrijwilligersavond hebben jullie ook maandelijkse bijeenkomsten tussen bestuur en vrijwilligers.
"Inderdaad. We hebben maandelijks een 'praatuurtje' om het contact met de vrijwilligers vast te houden. We zijn geen wekelijkse sportvereniging, zoals voetbal en gym, maar bij ons zijn die tussenliggende periodes wat langer. Dus om een beetje in contact te blijven, treffen we elkaar maandelijks. Dat is ook een beetje de filosofie waardoor we destijds met het skeeleren zijn begonnen. Wanneer je zes jaar geen ijs hebt, zakt anders zo'n hele ijsvereniging in elkaar. Dat is in het verleden gebeurd en daar hebben we lering uit getrokken. Op dit moment heeft onze vereniging zo'n 1600 leden."
Wat is voor u de voldoening van uw vrijwilligerswerk?
"Wanneer onze evenementen een succes zijn, geeft mij dat toch wel voldoening. Zeker ook wanneer er 's winters geschaatst kan worden, geeft het een enorme kick om, als de scholen uit zijn, al die basisschooljeugd op onze ijsbaan te hebben. Daarnaast zijn het bestuur en de vrijwilligers zo'n hechte groep dat het meer een vrienden- en familieclub is geworden. Jonge vaders die nu vrijwilligerswerk voor hun kinderen over hebben en zo bij de vereniging betrokken raken, zien dat het bij ons zo gezellig is, dat ze meestal blijven hangen tot ze opa zijn."