De Beloften waren de enige mannen van de landelijke marathon die woensdagavond op Flevonice in actie kwamen. Dat peloton was amper onderweg toen Hoolwerf al merkte dat het wel eens een mooie avond kon worden. ’’Ik voelde dat ik echt goede benen had. Na een ronde of vier kon ik nog steeds heel makkelijk voorin mee, en dat is eigenlijk de hele avond zo gebleven.’’
Met zjn ploeg Ormer ICT koos Hoolwerf regelmatig de aanval, gesteund door de oude krijger Jens Zwitser. ’’Jens reed de gaten dicht naar groepjes zodra we er niet bij zaten en hij probeerde het zelf af en toe ook nog. Hij heeft echt veel werk verzet’’, vertelde Hoolwerf over de oud-winnaar van de Alternatieve op de Weissensee.
Ondanks alle pogingen bleef het peloton toch bij elkaar, waardoor de beslissing moest vallen in een sprint. Dat leverde nog chaotische taferelen op in de laatste ronde. De bel leek wel het startsein voor een wedloop, vond ook Hoolwerf. ’’Het leek alsof iedereen wakker werd. Ze wilden allemaal meteen naar voren. Maar de baan is niet al te breed, waardoor het een behoorlijk gedrang werd.’’
Hoolwerf ontworstelde zich daar enigszins hij. Hij kwam als tiende door de laatste bocht en maakte snelheid op het rechte stuk. Dat hij zover kwam, was best een meevaller, want de laatste weken is de zeventienjarige Eemdijker in de finales niet de gelukkigste. Meer dan eens zag hij het ijs van dichtbij. ’’Tja, klopt’’, erkende Hoolwerf met een lachje. ’’Het lijkt wel alsof dat na de eerste keer blijft gebeuren en daar baalde ik behoorlijk van. Gelukkig ging het nu goed.’’
De strijd spitste zich voor het gevoel van Hoolwerf toe op hem en Wennemars. Dat Hoekstra aan de buitenkant ook dicht in de buurt zat, ontging de jonge rijder. ’’Ik heb Hoekstra helemaal niet gezien, alleen Wennemars. Die zat de hele tijd naast me, maar op het laatst kon ik hem toch voorbij.’’ Met pretoogjes: ’’Dat voelde toch wel apart hoor. Mooi om de voormalig wereldkampioen eraf te kunnen sprinten.’’
Wennemars moest zich zelfs tevreden stellen met plaats drie, maar stond in ieder geval dus wel op het podium. Hoekstra eiste de tweede plaats voor zich op.
Voor zijn formatie Ormer ICT, de ploeg van Henk Angenent, was Flevonice een mooie voorbode van het echte werk: natuurijs. Daar zijn mannen als Jens Zwitser voor gemaakt. Ook Hoolwerf kijkt uit naar de wedstrijden op de Weissensee.
’’Al was dat voorheen niet mijn ding. Ik kon het niet, had vaak last van mijn heup. Heeft misschien met de groei te maken gehad, misschien met een beetje hardheid. Nu heb ik er eigenlijk geen last meer van. Bij de Beloften rijd je elke week honderd ronden, soms zelfs twee dagen echter elkaar. Daar word je wel sterker van. Ik heb er in ieder geval veel zin in.’’
En Erben Wennemars? Die had uiteindelijk zelfs nog een heel goede dag. Ron Jans blijft trainer van PEC Zwolle. ’’En daar ben ik blij mee’’, sprak de verstokte fan Wennemars.