Frustratie voedde Bart Hoolwerf om zondagmiddag te laten zien dat hij een plek op de Winterspelen zou hebben verdiend. De winst moest hij laten aan zijn (voor)naamgenoot uit België, die na een slepende knieblessure langzaamerhand in vorm raakt voor Milaan. Tijdens de World Cup in Inzell treffen de twee elkaar opnieuw, wat weleens de laatste keer kan zijn…
“Ik had voor mezelf wat te bewijzen dit EK”, vertelt Bart Hoolwerf. Hij mocht in Polen op de 1500 meter, vijf kilometer, ploegenachtervolging en de mass start uitkomen, maar koos er uiteindelijk voor alleen aan het laatste onderdeel deel te nemen. “Mentaal ben ik niet scherp genoeg om maximaal te presteren. Zouden mijn races zijn tegengevallen, dan was ik nog verder in een neerwaartse spiraal terechtgekomen.”
De teleurstelling dat hij niet is aangewezen voor de mass start op de Spelen zit nog steeds hoog. Hoolwerf vindt dat hij zijn aandeel heeft gehad in de twee wereldbekerzeges van Jorrit Bergsma en recht op de eerste plek van dat nummer in de selectiematrix, terwijl de KNSB alleen Bergsma heeft aangewezen. “Dan krijg ik als uitleg te horen dat ik zelf niet gewonnen heb. Blijkbaar was mijn teamgenoot dit seizoen mijn grootste concurrent. Had ik egoïstischer moeten zijn en voor mijn eigen kansen moeten schaatsen? Zo werkt het niet bij de mass start.”
Waar Marcel Bosker is aangewezen voor een onderdeel waar ‘slechts’ twee bronzen medailles op zijn gehaald deze winter, kreeg Hoolwerf geen aanwijsplek voor de mass start, het enige nummer waarop de Nederlandse mannen meermaals goud hadden gewonnen. De vrijgekomen plek wordt nu opgevuld door Stijn van de Bunt, die nog geen internationale mass start achter zijn naam heeft. “Jorrit is veel meer gebaat bij een sprinter, dat heeft hij in het verleden ook bewezen met Stroetinga. Ik denk dat Jorrit het liever ook anders had gezien.”
Na een slechte week probeerde Hoolwerf alle frustratie te gebruiken als brandstof. “Ik had voor mezelf wat te bewijzen. Het hele jaar was ik in de races niet aan sprinten toegekomen. Vandaag zei Louis (Hollaar, red.) dat hij honderd procent voor mijn eindspurt wilde gaan. Ik was blij dat ik die kans kreeg.” Hoolwerf probeerde in de laatste ronde de sprintende Swings te achterhalen, maar maakte in de laatste bocht te veel missers. “Ik kon met de besten meedoen en heb laten zien dat zien dat ze iemand zullen missen op de Spelen. Ik heb mijn uitroepteken gezet.”
Aan het eind van deze maand reist Hoolwerf af naar de Weissensee voor een paar marathons, waarna hij naar Inzell gaat voor de laatste World Cup. Dat zou voorlopig weleens zijn laatste internationale optreden kunnen zijn. “De mass start laat ik komend jaar waarschijnlijk varen. Dan ga ik liever een heel jaar marathons schaatsen met mijn team. De sport waar ik ooit mee begonnen ben en waar ik veel plezier uit haal.”
Waar de ene Bart nog vol frustratie zat, voelde Bart Swings juist veel opluchting. In 2025 tobde hij met een slepende knieblessure, die nu eindelijk helemaal verholpen lijkt. “Ik ben blij dat ik weer terug ben en kan winnen. Dat heeft even geduurd. Mijn pure topsnelheid moet nog hoger, maar dat kunnen we de komende weken finetunen.”
Swings sluit nu weer aan bij zijn Nederlandse ploeggenoten van Team IKO-X2O, die in de afgelopen weken een heel ander traject aflegden dan de Belg. “Ik heb het OKT heel goed gevolgd, het was een schaakspel. Het is een domper dat Joy (Beune, red.) geen olympisch ticket heeft gepakt op de 1500 meter, we leven allemaal met haar mee. Aan de andere kant zie je dat Stijn (van de Bunt) echt doorkomt en Sebas (Diniz) opnieuw bevestigt hoe snel hij is. Na gezien te hebben hoe goed onze ploeg presteert, kijk ik erg uit naar Milaan.”
