De rijder van Team LottoNL-Jumbo was vrijdag nog de beste op de 1500 meter, maar kon dat geen vervolg geven op de kilometer. “Het is een beetje een domper, maar ik had een paar missertjes aan het begin. Daarna ging ik er heel goed in, maar kwam niet voldoende weg van Joey Mantia.”
De zilveren medaille in Salt Lake City is een tegenvaller voor Nuis, want in al zijn vezels voelt hij dat het goud voor het oprapen ligt. “Ik voel me zó sterk. Gisteren reed ik een dijk van een race. Een rondje 24,5 moet kunnen.” Het werd een volle ronde van 24,7. Maar nog los van de misslagen bij de start is Nuis ook ontevreden over het gat met de winnaar, Pavel Kulizhnikov. “0,3 seconden is te veel.”
“Ik ben beter dan hij. Ik kan ook 24,5 rijden”, benadrukt Nuis, die zijn persoonlijk record van 1.07,02 evenaarde. Ook dat zit hem dwars, dat hij zo dicht bij een nieuw pr zit, maar het net niet redt. “Laat ik een scheet op weg naar de finish, dan ben ik er”, grapt hij.
“Nou goed, ik kan in ieder geval met medailles in alle kleuren naar huis”, besluit hij, want naast zijn zilver en goud in Salt Lake City, won hij in Calgary brons op de 1000 meter.
Nuis’ ploeggenoot Jorritsma hield gemengde gevoelens over aan zijn derde plek op de afstand. Een week eerder won hij verrassend. “Ik was nu iets minder fel dan ik moest zijn”, verklaart hij. “Maar ik rijd weer podium en zit maar 0,03 boven mijn pr. Ik mag niet klagen.”
Ook hij verwacht Kulizhnikov in de toekomst weer te kunnen pakken. “Ik moet harder doorstampen en dieper zitten”, zegt hij. “Ik open misschien niet zo snel als hij, maar ik kan sneller in de laatste ronde. Het wordt een hele mooie strijd.”
Lees alles over de World Cup in Salt Lake City op onze speciale pagina.