Nog geen uur later mocht hij nog een keer proberen om een goede tijd neer te zetten. Onder luide aanmoediging van alle schaatsfans kwam Baks op de Vechtse Banen heel ver. Op vijftien honderdsten van een seconde miste hij het goud (dat Louis Hollaar won, red) en moest genoegen nemen met het zilver.
Ga er maar aanstaan. Op de laatste afstand van het NK Sprint voor B-junioren werd Daan Baks hard opzij geduwd. Zijn tegenstander Niels Visser dacht er op de kruising net nog even voor langs te kunnen en liet daardoor bijna geen ruimte meer over voor zijn collega Daan Baks. "Ik kon nergens meer heen,’’ zei Baks, die zijn evenwicht verloor en hard tegen de boarding aanvloog. In zijn val nam hij zijn coach Milan nog mee en bezeerde niet alleen zijn vinger (die open lag), maar hij kwam ook hard op zijn linkerzij terecht.
"Op dat moment ging mijn kampioenschap wel door mijn hoofd,’’ zei de Brabantse schaatser, die na de eerste dag bovenaan stond in tussenklassement. "Ik heb aardig wat vloekwoorden gebruikt en even flink gebaald. Waarom moest mij dit nou juist overkomen?’’
De jury op De Vechtse Banen had echter al snel door, dat Visser in de fout zat en gaf Baks de mogelijkheid om een uur later nog een keer de 1000 meter te rijden. "Dat klinkt mooi, maar zo’n race is niet gemakkelijk,’’ zei Baks, wiens pak nog onder de bloedvlekken zat, omdat hij zijn vinger bezeerd had. "Door die val was ik toch wel geschrokken en dat moest ik eerst verwerken. Mijn linkerkant was bovendien helemaal stijf, dus dat heb ik met wat fietsen geprobeerd om dat los te maken.’’
Op dat moment wilde de introverte Baks even met niemand meer praten. Hij was even druk met zichzelf en probeerde de knop om te zetten. "Ik wilde toch weer fris aan die tweede 1000 meter beginnen en voorkomen dat die val in mijn achterhoofd bleef zitten,’’ zegt hij. "Tijdens de eerste meters merkte ik wel dat ik mijn lijf nog vermoeid was. Dit was echter mijn laatste wedstrijd van het seizoen, dus ik heb geprobeerd om alles eruit te halen wat er in zat.’’
Onder aanmoediging van alle schaatsfans zette Baks in zijn eentje nog een aardige tijd (1.15.57) neer, maar dat was niet genoeg om zijn ploeggenoot Louis Hollaar voor te blijven in het eindklassement. "Dit rit was op zich best netjes na alles wat er gebeurd is,’’ meent Baks. "Maar het voelt wel alsof ik verloren heb. Misschien dat ik er later met een beter gevoel op kan terug kijken, maar momenteel zit er nog teveel frustratie in mijn lijf.’’
Zijn coach Remmelt Eldering denkt een stuk positiever over de prestaties van zijn pupil: "Daan heeft het heel goed gedaan,’’ zegt hij. "Als je zo onderuit gaat, er iemand over je heen klapt en je dan een half uur later weer moet rijden. Dat is erg lastig en als je dan zo’n tijd rijdt. Dan heb je het gewoon erg goed gedaan.’’