Met veertien medailles op zes Winterspelen verbrak Arianna Fontana (36) in februari het 66 jaar oude record van de Italiaans schermer Edoardo Mangiarotti, die tussen 1936 en 1960 dertien medailles won. Bijzonder was de aanwezigheid van zijn dochter Carola, die tijdens de ceremonie haar bewondering voor Fontana uitsprak en de onderscheiding aan de shorttracker overhandigde.
Voor Fontana was het nooit een doel op zich om de meest succesvolle olympiër van Italië te worden. “Iedere keer dat ik op het ijs sta, probeer ik het beste uit mezelf te halen. Op papier kun je de beste shorttracker zijn, maar dat garandeert geen podiumplaats. Daarom bekijk ik alles stap voor stap, zonder te veel op het eindresultaat te focussen.”
Fontana vertelt verder: “Het was ongelofelijk om voor de tweede keer in mijn carrière aan de Spelen in Italië te mogen deelnemen. In Turijn was ik pas vijftien en nog veel te jong om echt te begrijpen wat er allemaal gebeurde. Dit keer in Milaan heb ik alles heel bewust beleefd.”
Dat betekende niet alleen genieten van de successen, maar ook ruimte geven aan de spanning en emoties die bij het grootste sportevenement ter wereld horen. “Ik heb mezelf volledig ondergedompeld in de olympische ervaring. Alle emoties; zowel de mooie als de moeilijke momenten.”
En hoewel er twintig jaar tussen haar eerste en meest recente Winterspelen ligt, herkent Fontana nog altijd de jongere versie van zichzelf die ooit aan haar olympische avontuur begon. “Dat kleine meisje, met dat vuur vanbinnen, zit nog steeds in mij. Ik denk dat dit vuur altijd mijn beste metgezel zal blijven.” Wat veranderde, is haar ervaring. “Ik ben volwassen geworden en heb ontzettend veel uren op het ijs doorgebracht. Alles wat ik in die jaren heb meegemaakt, heeft me geholpen om te groeien.”
Tijdens de ceremonie werd Fontana zichtbaar geraakt door de beelden van haar lange loopbaan. “Mensen zien vaak alleen de resultaten en medailles, niet wat er allemaal achter schuilgaat. De weg die we afleggen om uiteindelijk dat ene hoogtepunt, dat ene moment, die ene medaille te bereiken.”
Normaal gesproken staat november voor Fontana in het teken van het nieuwe shorttrackseizoen. Dit jaar is dat anders. “Ik heb besloten mezelf een welverdiende pauze te gunnen. Momenteel richt ik me op de nieuwe generatie sporters. Ik ben in gesprek met mensen in leidinggevende posities om mogelijkheden te creëren, zodat jonge talenten een carrière in de sport kunnen opbouwen. Sport is een leerschool voor het leven.”
Of en wanneer Fontana terugkeert op het wedstrijdijs, laat ze voorlopig in het midden. Haar aandacht ligt nu bij het genieten van haar olympische successen en het bijdragen aan de toekomst van de sport. Maar één ding is duidelijk: het vuur dat twintig jaar geleden in Turijn brandde, is er nog volop.
