Het ultieme doel, en waarschijnlijk ook de laatste kans voor Das, die zondag haar tweeëndertigste verjaardag viert. "Ik verwacht niet over vier jaar nog te schaatsen. Dit zou een heel mooi cadeau zijn voor mezelf."
'Zou', inderdaad, want zelfs de winnares van de 500 meter op het OKT is nog niet hélemaal zeker van een ticket naar PyeongChang. Dat komt omdat de kortste sprintafstand laag in de selectievolgorde staat. Wanneer een aantal van haar collega's, en die kans is aanzienlijk, de komende dagen echter dubbele tickets pakt, is het startbewijs van Das veilig. "Het zou natuurlijk heel zuur zijn als ik hem nu alsnog mis. Ik ga de ritten van morgen met spanning kijken."
Nagelbijten
In rit vijf reed de schaatsster van Team AfterPay donderdagavond naar precies dezelfde tijd (38,42) als ze vier jaar geleden tijdens het OKT voor de Winterspelen in Sotsji op de klok zette, wat in combinatie met een tweede 500 meter destijds niet genoeg was. Met de snelste tijd in handen was het vandaag vijf ritten lang nagelbijten. "Dat duurt lang hoor. Ik durfde ook niet meer te kijken naar de andere races. Eigenlijk pas wanneer ze de laatste bocht uitkwamen." Waarom? Dan valt de eindtijd een beetje in te schatten! "Je weet ongeveer hoe lang het laatste stukje nog duurt”, lacht ze.
In de laatste ritten beten haar grootste concurrenten Jorien ter Mors, Marrit Leenstra en Letitia de Jong zich stuk op de tijd van Das. Tot verbazing van de winnares zelf, die dinsdag ook al naar een nieuw Thialf-PR reed op de 1000 meter en daarmee zesde werd. "Ik reed een goede ronde en verloor in de opening niet veel, maar ik had echt verwacht dat er nog mensen onderdoor zouden gaan. In de training voelde ik wel dat ik harder opende dan voorheen, maar dit was echt mijn beste race in vier jaar. Ik heb gereden voor wat ik waard was, maar ik kan het bijna niet geloven. Jeetje, ik kan me er gewoon geen voorstelling van maken. Natuurlijk ken je een Spelen wel van televisie, maar ik weet gewoon even niet wat ik moet zeggen."
Eenmaal van het ijs kon het circus beginnen; maar voor de pers haar volle aandacht kreeg, bracht de winnares eerst een bliksembezoekje aan haar tweelingzus Savida. "Eerst gingen we natuurlijk even gillen: 'aaah!'", begint Das lachend. "Zij was natuurlijk ook heel blij voor me. We delen heel veel samen. Ik ben ook altijd bij háár bevallingen geweest en nu staat haar telefoon ’s nachts voor mij aan."
Een beetje verdwaasd en naar eigen zeggen 'sprakeloos' beleeft Das wat er allemaal op haar afkomt. "Ik stond te stotteren bij de pers en dacht; wat sta ik nou te raaskallen? Dit heb ik nog nooit meegemaakt. Iedereen komt je feliciteren en is heel bij. Tja, dan win ik ook eens een keer wat hè?", grapt ze. Over haar internationale kansen op de Spelen is Das realistisch, een Kodaira verwacht ze er niet uit te rijden. "Ik zou daar graag zo hard mogelijk schaatsen en een nieuwe beste tijd neerzetten, maar we staan met de 500 meter natuurlijk niet voor niks zo laag in de matrix."
Frituurpan
"Je leeft het hele jaar gezond en gaat vroeg naar bed, dus vanavond had ik gepland om de frituur aan te zetten", besluit Das grappend. "Misschien wacht ik daar nu nog maar even mee. Ik ga vanavond lekker bij mijn zus slapen. Zij heeft twee kinderen en die zullen er morgen vroeg uit zijn, net als ik. Dan kan mijn zus lekker blijven liggen."