Alsof een marathon op de Oostvaardersplassen gereden moest worden, zo vaak werd zondag gekeken naar het ijs en de kwaliteit ervan. Een Zamboni had in Beijing na de 500 meter een enorme gleuf in het ijs gemaakt. De ijsmeesters vonden desondanks dat de toch al veelbesproken mass start door moest gaan. De deelnemers, met Marijke Groenewoud voorop, attendeerden de mannen er vlak voor de start echter op dat er opnieuw naar gekeken moest worden.
Prutsen met een beetje water en een stikstofblusser was vervolgens onvoldoende om het gat te dichten waar een hele hand in paste. Een half uur uitstel werd gevolgd door gesprekken met de coaches, testen van bondscoaches Rintje Ritsma en Matteo Anesi (Italië), nog meer praten, meer dweilen om uiteindelijk ruim twee uur later dan gepland te beginnen.
Marijke Groenewoud had zich al moeten afmelden - haar coaches vonden het te onverantwoord - maar keerde terug naar het middenterrein toen de scheur een stuk kleiner geworden was. Met Merel Conijn had ze een uitstekende samenwerking. Conijn sprong weg vlak voor de laatste eliminatie, sloeg een groot gat en zag voor de finish alleen Groenewoud er nog overheen klappen.
Een kwartier later kwam ook Jorian ten Cate met zijn armen in de lucht over de streep, na Livio Wenger en Ethan Cepuran afgetroefd te hebben in de sprint. Al verliep die race minder vlekkeloos. De Italiaan Daniele di Stefano viel vlak voor de laatste eliminatie. De Nederlanders wisten de valpartij net te ontwijken, maar Cepuran en Bart Swings werden wel meegenomen.
Omdat Di Stefano bleef liggen, werd de wedstrijd stilgelegd. Daar baalden Harm Visser en Ten Cate van, want zij lagen op dat moment in kansrijke positie. Vervolgens ging het voor Visser vrij snel mis. Hij viel na in aanraking gekomen te zijn met een Japanner. Bovendien werd hij gediskwalificeerd, waardoor hij als laatste eindigt, geen punten pakt voor het klassement en de volgende keer veroordeeld is tot de B-groep (mits hij geselecteerd wordt).
Ondertussen nestelde Ten Cate zich weer aan de voorkant van de race en won hij de sprint. Zo ging ook deze afvalkoers naar Nederland, al is er na afloop genoeg stof om over door te praten. Hoewel niemand een grote blessure opliep, blijven de zorgen om de veiligheid, zeker door het geduw en getrek in het peloton. De schaatsers rijden 32 bochten door de inrijdbaan op hoge snelheid, waarbij veel mis kan gaan. Hopelijk kijkt de ISU deze wedstrijd terug en zoekt het naar aanpassingen om de veiligheid beter te kunnen garanderen.
Het hele weekend op de hoogte blijven van alle lotingen & uitslagen? Volg dan onze speciale pagina.
